Mermaid's Tavern

Η θρυλική pub του Λονδίνου αναβιώνει στο ελληνικό διαδίκτυο.

Πέμπτη, Ιανουαρίου 19, 2006

Χριστιανόπουλα ΙΙ


Πριν λίγους μήνες έμαθα για την ύπαρξη αυτού του δίσκου, που κυκλοφόρησε πριν τρεις μήνες, και περιέχει ποιήματα του Gerard Manley Hopkins μελοποιημένα από τον Sean O'Leary.
To αποτέλεσμα δυσκολεύομαι πολύ να το χαρακτηρίσω επιτυχημένο, και μάλλον ο Hopkins δεν επιδέχεται τέτοιου είδους μελοποίηση. Εν πάσει περιπτώσει το ποίημα που ακούγεται στο δείγμα είναι το The Wreck Of The Deutschland.

THOU mastering me
God! giver of breath and bread;
World's strand, sway of the sea;
Lord of living and dead;
Thou hast bound bones and veins in me, fastened me flesh,
And after it almost unmade, what with dread,
Thy doing: and dost thou touch me afresh?
Over again I feel thy finger and find thee.

Η ζωή και η ποίηση του Hopkins αποτελούν ένα αδιάσπαστο σύνολο υποταγμένο στην εσωτερική του έφεση να υμνήσει τη δόξα του Θεού και να ακολουθήσει το παράδειγμα του Χριστού (Selected Poems of G.M. Hopkins, James Reeves (ed.), Heinemann).

H ποίησή του είναι ένας ύμνος στην μοναδικότητα των απτών όντων, μέσα από το βλέμμα του πιστού.

Each mortal thing does one thing and the same:
Deals out that being indoors each one dwells;


Η οπτική του αυτή απέναντι στην φύση πηγάζει από την πίστη του στην ιδέα της "haecceitas" (αυτότητα/ thisness -από εδώ βγαίνει και ο εκκεντρικός), έννοια που εισήγαγε ο σχολαστικός φιλόσοφος και θεολόγος του μεσαίωνα Duns Scotus ,ο οποίος αρνείται ότι η ύλη είναι η αρχή της διαφορετικότητας, και θεωρεί ότι η μοναδικότητα κάθε όντος καθορίζεται από μια ενύπαρκτη ιδιότητα την οποία ονομάζει αυτότητα.

9 Comments:

Blogger ΣΚΙΑΣ ΟΝΑΡ said...

Είναι ο και Ιωάννης Σκώτος Εριγένης λεγόμενος;

Αυτή η "αυτότης", πάντως, μού φέρνει λίγο σε Γιανναρά και προτεραιότητα του προσώπου έναντι της ουσίας, και τέτοια (έτσι όπως κατάλαβα αυτό που είπατε τώρα δηλαδή· δεν ξέρω εάν είναι έτσι). Μήπως είναι και αυτός ορθόδοξος;!

Ιανουαρίου 19, 2006 7:00 μ.μ.  
Blogger ΣΚΙΑΣ ΟΝΑΡ said...

Σοβαρά, πάντως, (και τα προηγούμενα σοβαρά ήταν, δηλαδή, αλλά λέμε), πάντοτε μέ απασχολούσε το ερώτημα γιατί εγώ είμαι "εγώ" και όλο το υπόλοιπο σύμπαν "μη εγώ"; Τί το (τρομερά και απόλυτα) διαφορετικό (ενώ είμαστε παρόμοια υλικά σώματα) έχω από όλο το υπόλοιπο σύμπαν (ή από εσάς π.χ., ή από το βότσαλο εκεί κάτω) και όλα αυτά είναι "μη εγώ", ενώ εγώ είμαι "εγώ";

Αυτό απασχολεί τον Ιωάννη Σκώτο;

Ιανουαρίου 19, 2006 7:07 μ.μ.  
Blogger ΣΚΙΑΣ ΟΝΑΡ said...

Να σκεφθείτε (συμπληρώνω, δεν θυμήθηκα να τό γράψω πριν), ότι εγώ από εσάς, ενώ είμαστε και οι δύο άνθρωποι (αυτό μένει να αποδειχθεί, που θα έλεγε και κάποιος), διαφέρουμε τρομερά και απόλυτα: Εγώ είμαι "εγώ" ενώ εσείς "μη εγώ". Αντιθέτως, εσείς και το βότσαλο παραδίπλα, ενώ εσείς είστε άνθρωπος και αυτό ένα βότσαλο, ως προς εμένα είστε περίπου το ίδιο· δηλαδή "μη εγώ". Αυτή η περίεργη ιδιότης του "εγώ" μού φαίνεται τρομερά περίεργη και παράλογη.

Ιανουαρίου 19, 2006 7:13 μ.μ.  
Blogger Πλωτίνος Παπακαλιάτης said...

Όχι ,ο Duns, παρ' ότι Ιωάννης επίσης, είναι μεταγενέστερος.
Όσο για το νεορθόδοξο ιδεολογικό μόρφωμα πιστεύω ότι βρίσκεται σε διαρκή συνομιλία με το ομόλογό του ιδεολογικό ρεύμα της Δύσης, (π.χ.το πρόσωπο θυμίζει και το dasein του Heidegger που κατάγεται από την αυτότητα του Scotus
Όπως και η κριτική του λόγου από πλευράς νεορθόδοξων θυμίζει Φουκώ).
ασχετα αν ισχυρίζονται πεισματικά ότι αντλούν αποκλειστικά από την παράδοση της καθ' ημάς ανατολής.

Ιανουαρίου 19, 2006 7:19 μ.μ.  
Blogger Πλωτίνος Παπακαλιάτης said...

Για το δεύτερο ερώτημα, δεν ξέρω τι λέει ο Scotus, αλλά εικάζω ότι η πίστη του στην ύπαρξη θεού, δεν θα του επέτρεπε να θέσει αυτό το ερώτημα.
Η αυτότητα είναι εκ Θεού.
Κατά τα άλλα, το εγώ που προσλαμβάνει όλα τα άλλα σαν εξωτερικότητες, είναι μια διαπίστωση που έχει παίξει αρκετά στη δύση. Και η ιδέα του dasein από εκεί κατάγεται.
Αν θέλετε την γνώμη μου, δεν προσβλέπω σε απαντήσεις σε τέτοια θέματα, και εκλαμβάνω αυτές τις ιδέες απλώς σαν γοητευτικές αφηγήσεις βιωματικών βεβαιοτήτων κάποιου άλλου.

Ιανουαρίου 19, 2006 7:32 μ.μ.  
Blogger Στέφανος Πολίτης said...

Οι παρατηρήσεις του Πλωτίνου Παπακαλιάτη για τις καταβολές των νεορθοδόξων και την επεξεργασία αυτών των καταβολών (ασχέτως με τη ρητορική με την οποία τις ενδύουν) είναι πολύ εύστοχες.

Ιανουαρίου 19, 2006 8:21 μ.μ.  
Blogger Ελένη said...

Πάντως ο Scotus ήταν ο προ-πάππος του σκεπτικισμού και όλων των θεωριών περί Συνείδησης.

Είναι ο πρώτος που αμφισβήτησε ότι η αθανασία της ψυχής είναι κάτι που μπορεί να αποδειχτεί. Μετά ήρθε ο Ockham και είπε ότι η αθανασία της ψυχής είναι αδύνατο να αποδειχτεί.

Χριστιανόπουλο μεν αλλά πολύ μπροστά για την εποχή του.

Αλλά για το "εγώ" κ το "μη εγώ" μπορούμε να συζητήσουμε κάποια άλλη στιγμή.

Ιανουαρίου 19, 2006 8:31 μ.μ.  
Blogger Al Aaraaf said...

Σαν ήμουν νέος κι επήγαινα σ' ένα σοφό που βρήκα
Κι άκουα τα λόγια τα σοφά, λόγια που στάζουν γλύκα,
Γι' "Αυτό" κι "Εκείνο" μού 'λεγε. Μα εγώ έκανα τη σκέψη,
Πως απ' τη θύρα πού 'χα μπει από την ίδια εβγήκα.

Ομάρ Καγιάμ

Ιανουαρίου 20, 2006 10:11 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

I have been looking for sites like this for a long time. Thank you! film editing classes

Μαρτίου 14, 2007 11:33 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home