Mermaid's Tavern

Η θρυλική pub του Λονδίνου αναβιώνει στο ελληνικό διαδίκτυο.

Παρασκευή, Φεβρουαρίου 10, 2006

Οι γυναίκες της ζωής μου μέρος ?

Πιστεύω, μερικές φορές, πως το μεγάλο πρόβλημα αυτού του κόσμου είναι πως εμείς οι άνδρες είμαστε πολύ απλά πλάσματα. Ένα παράδειγμα. Τον τελευταίο αιώνα το ανδρικό ντύσιμο ήταν ένα. Το κοστούμι. Μπορεί να κάνουμε μαγκιές στο γιακά, στο κούμπωμα και στο χρώμα, αλλά βασικά, όσοι γουστάρουμε να βγαίνουμε έξω και να είμαστε κούκλοι θα φορέσουμε, λίγο πολύ τα ίδια που φόραγε και ο παπούς μας.

Ας πάρουμε τώρα τη μέση γυναίκα... Χάος. Όσοι είχαν σε κάποια φάση της ζωής τους τη χαρά να ζήσουν με κάποια γυναίκα (οι φίλοι απο το μπακουροσάιτ εξαιρούνται, συγνώμη μάγκες αλλά με τέτοιες συμβουλές μόνο τη σαβούρα θα τραβάτε) ξέρουν πως δεν υπάρχει περίπτωση μια γυναίκα να ξέρει τι θέλει να φορέσει.

Το πρόβλημα δεν είναι ποιοτικό. Ούτε καν ποσοτικό. Είναι θέμα νοοτροπίας.

Άλλο ένα παράδειγμα. Όταν ο μέσος άντρας γυρνάει για να βρεί γυναίκα, τι ψάχνει; Βυζάκια. Κωλαράκι. Μεσούλα. Ματάκια. Μαλλιά. Μυαλό (με ή ανευ, εξαρτάται από τον άντρα αυτό). Ρώτα έναν οποιονδήποτε άντρα τι γυναίκα του αρέσει και θα σου πει πως του αρέσουν οι ξανθές, οι βυζαρούδες, οι αδύνατες, οι χοντρές, οι ψηλές, οι κοντές...

Μια οποιαδήποτε γυναίκα όμως δε δουλεύει έτσι. Οι γυναίκες μπορεί να σαλιαρίζουν με άσχετους και μετρίου γκομενικού διαμετρήματος άντρες, όπως πχ ο Tom Ford που είναι και καράφλας. Τους αρέσουν άσχετα πράγματα. Οι δυναμικοί. Οι ευαίσθητοι. Οι κακοχαρακτήρες. Οι αλήτες. Οι επιτυχημένοι. Γιατί;

Λοιπόν, θα σας πω ένα μεγάλο μυστικό. Μετά απο 50 χρόνια σε αυτό τον πλανήτη, 2 από τα οποία πνευματικά ενήλικος, το κατάλαβα.

Οι γυναίκες δεν ξέρουν τι θέλουν. Γιατί το μυαλό τους, φίλοι άντρες, είναι ΠΟΛΥ πιο ανεπτυγμένο από το δικό μας. Είναι, δηλαδή, πολύ πιο έξυπνες, για να το πω απλά να το καταλάβουν οι φίλοι από το μπακουροσάιτ. Μας κάνουν ό,τι θέλουν επειδή εμείς είμαστε ΒΛΑΚΕΣ! ΗΛΙΘΙΟΙ! Και καλά κάνουν! Μας αξίζει!

Και θα πω εδώ και κάτι άλλο. Όποιος άντρας 'ωριμάσει' από το επίπεδο βυζάκι κωλαράκι και τέτοια επιφανιακά, θα υποφέρει. Αν κάποιος φίλος σας σας πει, δηλαδή, πως δεν τον νοιάζει τι γυναίκα θα βρει, αρκεί να είναι καλός άνθρωπος ή αφοσιωμένη γυναίκα, κάνετε έρανο να βγάλετε το παιδί στα μπουζούκια γιατί επέρχεται επική καταστροφή. Σιγά μην κερδίσουμε εμείς στο παιχνίδι των γυναικών!

Ένας άντρας δεν είναι άντρας μέχρι να κλάψει. Αυτό δε μας το μαθαίνει ο πατέρας μας, μας το μαθαίνουν οι γυναίκες, και τους χρωστάμε μεγάλη χάρη. Γι αυτό, συντρόφια, αντί να βρίζετε την κάθε μια που σας πλήγωσε και σας έκανε να κλάψετε, χαμογελάστε, πάρτε την τηλέφωνο και πείτε της ευχαριστώ που σας έκανε επιτέλους άντρες.

Και μετά πάρτε τηλέφωνο τη μελαχροινή, βυζαρού, αδύνατη και ψηλή που σας κόλαγε τόσους μήνες και δώστε της πάλι τα πάντα, γιατί ρε καριόληδες τι αξία έχει η ζωή χωρίς πάθος; Πώς θα ξέρεις ότι είσαι πραγματικά ευτυχισμένος αν δεν έχεις κλάψει ρε;

9 Comments:

Blogger Αθήναιος said...

"Και θα πω εδώ και κάτι άλλος. Όποιος άντρας 'ωριμάσει' από το επίπεδο βυζάκι κωλαράκι και τέτοια επιφανιακά, θα υποφέρει. Αν κάποιος φίλος σας σας πει, δηλαδή, πως δεν τον νοιάζει τι γυναίκα θα βρει, αρκεί να είναι καλός άνθρωπος ή αφοσιωμένη γυναίκα, κάνετε έρανο να βγάλετε το παιδί στα μπουζούκια γιατί επέρχεται επική καταστροφή."

LOL. Κορυφαίο.

"Θες να μην είμαι πια εγώ,
μέσα στον κόσμο που έφτιαξες να ζω
να μαι καθρέφτης της δικής σου λογικής
που θα σε βλέπει κ θα λέει " ό,τι πεις!"

Φεβρουαρίου 10, 2006 1:38 μ.μ.  
Blogger Porfiry Petrovich said...

"Όταν βλέπετε να κλαίω
Κάπου μέσα μου πονεί
Πληγωμένο αηδονάκι
Που του πήραν τη φωνή"

Φεβρουαρίου 10, 2006 2:22 μ.μ.  
Blogger Marialena said...

Ε, τώρα μην μας πάρει όλους η μπάλα! Το πρόβλημα είναι να ξέρεις (ή να νομίζεις ότι ξέρεις) τι θες και να κάνεις τις αντίθετες επιλογές σε σύντροφο, once bitten twice shy, όπως λένε οι φίλοι μας οι Εγγλέζοι! Άβυσσος η επιλογή συντρόφου τέκνα μου, χαώδες το θέμα (πως τα λέω έτσι απογευματιάτικα, ξέφυγα τελείως). Μ.

Φεβρουαρίου 10, 2006 5:44 μ.μ.  
Blogger Porfiry Petrovich said...

Αν δε γενικεύσουμε στα δίκτυα φίλη Μαριαλένα πού θα γενικεύσουμε;

Once bitten, twice shy ε; Μπα. Προτιμώ να μη μάθω ποτέ μου.

Φεβρουαρίου 10, 2006 6:49 μ.μ.  
Blogger Ελένη said...

Αχ κύριε Πορφύριέ μου.

Ο έρωτας τσούζει ε; Η εντυπωσιακή ανακάλυψη που κάνει κανείς μεγαλώνοντας είναι ότι ο έρωτας πάντοτε τσούζει. Εκεί που λες ότι " εμβολιάζεσαι" και θα περνάς την " αρρωστια" πιο ελαφριά, την περνάς όλο και πιο βαριά.

Όμως ποιο είναι το δίδαγμα; Θα σας πω εγώ που τα ξέρω όλα. Αυτό που μαθαίνεις από το τσούξιμο είναι ότι τελικά περνάει και συνέρχεσαι και ξαναερωτεύεσαι και εκεί που είσαι εντελώς βαλτωμένος και ντάουν, να σαι πάλι στα σύννεφα.

Κανείς δεν πέθανε από έρωτα και αυτοί που πέθαναν ήταν βλάκες που θα έβρισκαν έναν ηλίθιο θάνατο έτσι και αλλιώς.

Γιαυτό και εσείς και εγώ που είμαστε μεγάλα παιδιά δεν μασάμε και την επόμενη φορά πέφτουμε με μεγαλύτερη μανία στο γιαούρτι.:-)

Όμως το ντέρτι σας να το ζήσετε γιατί έχει το γούστο της η καψούρα.Παπάριος, Μητροπάνος, Τερζής στο 10, μπουζούκια αν σας βρίσκονται πρόχειρα και φίλοι ακροβολισμένοι σε καίρια σημεία και ουίσκι, πολύ ουίσκι γιατί κάνει καλό στην υγεία και όπως λέει και ο Παπαγιώργης " ένα είναι το ποτό, το ουίσκι, όλα τα άλλα είναι μαλακίες".

Και ας ελπίσουμε ότι η Επιστήμη της Ιατρικής θα σταματήσει τις άσχετες έρευνες και θα επιδοθεί στη μία και μόνη επείγουσα και αναγκαία έρευνα που θα οδηγήσει στην πιο ουσιαστική ανακάλυψη: το χαλύβδινο συκώτι. :-)

Φεβρουαρίου 10, 2006 7:15 μ.μ.  
Blogger Porfiry Petrovich said...

Στην ηλικία μου το δύσκολο είναι να βρεθούν φίλοι στρατηγικά τοποθετημένοι, μιας και όντας παντρεμένοι έχουν εδώ και χρόνια χάσει την αίσθηση του έρωτα, κι ας μην το ξέρουν. Να μου πεις, κι εμείς που δεν τη χάσαμε τι καταλάβαμε...

Φεβρουαρίου 10, 2006 7:55 μ.μ.  
Blogger Πάνος said...

Ελένη, χαίρομαι γιατί διαπιστώνω πως έχεις μελετήσει σοβαρά τους κλασσικούς... Αλλά, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι:

Η ιατρική (η οποία ΔΕΝ είναι επιστήμη, είναι υψηλού επιπέδου εμπειροτεχνία - κάτι σαν την καλή μαγειρική) δε μπορεί να ανατρέψει τη φύση: ή λίγα χρόνια με ουϊσκια ή πολλά (παίζεται) χωρίς. Take it, or live it!

Δεν αποκλείεται καθόλου ο άνθρωπος που θα "ζει" διακόσια ή τριακόσια χρόνια. Σου το λέω όμως με σιγουριά: αυτός ο "άνθρωπος" δεν θα πίνει - αμφιβάλλω αν θα πηδάει κιόλας...

Φεβρουαρίου 10, 2006 11:37 μ.μ.  
Blogger alombar42 said...

Κάνε με ό,τι θές
ή
σκάσε μωρή μη σου χώσω καμμιά μπούφλα
κυρίως επειδή
σιγά μην κερδίσουμε εμείς στο παιχνίδι των γυναικών!

Πολλές ομορφιές βλέπω εδώ :)

Φεβρουαρίου 14, 2006 2:41 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

I have been looking for sites like this for a long time. Thank you! roland plotter driver

Φεβρουαρίου 16, 2007 11:06 π.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home