Mermaid's Tavern

Η θρυλική pub του Λονδίνου αναβιώνει στο ελληνικό διαδίκτυο.

Σάββατο, Φεβρουαρίου 11, 2006

Der Rosenkavalier

Σήμερα το πρωί άκουγα στο Τρίτο Πρόγραμμα " Τον Ιππότη με το Ρόδο" του Στράους.Η όπερα αυτή συχνά γίνεται αντικείμενο σάτιρας επειδή έχει πολύπλοκη υπόθεση.Μπορείτε να τη διαβάσετε εδώ, στην επίσημη σελίδα της Μετροπόλιταν Όπερα αλλά επειδή δεν θα καταλάβετε τίποτε έτσι που οι γυναίκες ντυνονται άντρες και οι άντρες γυναίκες, θα σας την εξηγήσω εγώ την υπόθεση.

Ήταν μία, η ηρωίδα, που για κάποιον λόγο που δεν κατάλαβα ντυνόταν άντρας, όχι μόνιμα, απλά φορούσε αντρικά ρούχα και έκανε την πλάκα της, τότε οι εποχές δεν ήταν όπως η σημερινή που όλα είναι πανεύκολα για τις γυναίκες, υπήρχαν περιορισμοί. Κάποιος όμως ήξερε αυτήν τη μία και τα έλεγαν και όλας σε πολύ ζεστή ατμόσφαιρα καθώς υπήρχε και μια έλξη. Επειδή αυτή του είχε εμπιστοσύνη, του είχε πει γιαυτό που έκανε με τα αντρικά ρούχα οπότε αυτός που τη γούσταρε την τύπισσα τί πάει και κάνει νομίζετε; Για να της κολλήσει εκ του ασφαλούς ( προσέξτε αυτό το σημείο γιατί γιαυτόν το λόγο γίνονται όλα) πάει και ντύνεται εξωτική γυναίκα για να κολλήσει στον άντρα που δεν ήταν άντρας αλλά γυναίκα!

Ούτε στα μπλογκ δεν γίνονται τέτοια, που πήγε και το σκέφτηκε αυτός ο Στράους;

Η τύπισσα όμως που ντυνόταν τύπος, ήταν απλά κουκουρούκου δεν ήταν και καμια ηλίθια, γιατί άλλο το κουκουρούκου άλλο το ηλίθια, οπότε το κατάλαβε αμέσως, δηλαδή πιο αμέσως δεν γινόταν αλλά επειδή κι άν έχουν δει τα μάτια της κολλήματα από άντρες αυτό ήταν το πιο πρωτότυπο και χιουμοριστικό που της είχε συμβεί. Από τις άριες που ακολουθούν ο θεατής καταλαβαίνει ότι είχε φάση η όλη φάση, ήταν δηλαδή γουστόζικη.

Λοιπόν, μην τα πολυλογώ. Η τύπισσα που ντυνόταν άντρας και ο εξωτικός τύπος που ντυνόταν εξωτική γυναίκα, στο τελος της πρώτης πράξης γίνονται μούτι όπως ήταν αναμενόμενο γιατί άλλο πράγμα το να πεις δυο μαλακίες ως γυναίκα όταν δεν είσαι και άλλο να στην πέφτει ο άντρας που δεν είναι άντρας επειδή το ξέρει ότι δεν είσαι γυναίκα αλλά είτε είναι ντυμένος άντρας είτε όχι δεν καταλαβαίνει Χριστό γενικώς. Τα πράγματα παίρνουν επικίνδυνη τροπή. Εκεί λοιπόν που έγιναν μούτι η γυναίκα που δεν ήταν γυναίκα αλλά άντρας την έτζασε την κατάλληλη στιγμή και καλά έκανε γιατί θα του τον έπαιρνε ο διάολος τον πατέρα. Στο τέλος της πρώτης πράξης επειδή η γυναίκα που δεν ήταν γυναίκα αλλά άντρας και είχε κολλήσει στον άντρα που δεν ήταν άντρας αλλά γυναίκα την έκανε την κατάλληλη στιγμή, δηλαδή δεν το παραγάμησε το θέμα, η γυναίκα που ντυνόταν άντρας και που ήταν γατόνι και τα είχε καταλάβει από την αρχή έκανε τον μαλάκα αφενός γιατί ο άλλος το σταμάτησε in time και αφετέρου γιατί κατα βάθος τον γούσταρε πολύ τον τύπο.

Στη δεύτερη πράξη περίμενουμε όλοι τα πράγματα να γίνουν πιο απλά σε αυτή τη μυστήρια όπερα και να ηρεμήσουν οι ήρωες. Η τύπισσα συνέχισε την πλάκα της αλλά δεν ενοχλούσε και κανέναν. Ήσυχη καθόταν εξάλλου δεν μασκαρευόταν για να την πέφτει στους άλλους όπως ο εξωτικός που ντυνόταν ξωτικιά. Ο άλλος όμως; Κόβει η πουτάνα το γαμήσι; Αμ δεν το κόβει. Τί να κάνει, τί να κάνει. Στην αρχή επιχείρησε να εμφανιστεί ξανά ως γυναίκα αλλά έφαγε ροχάλα από εκείνες και κατάλαβε ότι δεν τον έπαιρνε και έπρεπε να εφεύρει κάτι καινούργιο. Να γινόταν Χρυσή Βροχή σαν το Δία; Ταύρος να απαγάγει την Ευρώπη; Να την έριχνε σε βαθύ ύπνο και να την έκρυβε σε ένα βουνό περικυκλωμένη από φωτιές σαν την Βρουχλίνδη των Νιμπελούγκεν ένα πράγμα; Αυτό το τελευταίο πολύ θα του άρεσε να μπορούσε να το κάνει. Δικιά του, κοιμισμένη και περικυκλωμένη από φωτιές. Ο ορισμός του " εκ του ασφαλούς".

Πώς να παίξει λοιπόν που τον τρώει ο κώλος του αλλά το θέλει σταθερά εκ του ασφαλούς ( να το ξανά το ασφαλες) το παιχνίδι; Δηλαδή, θέλει να το εκτονώνει το ντέρτι αλλά χωρίς επιπλοκές. Παραμένει άντρας αλλά φοράει άλλα ρούχα, κάποιου άλλου και να τος! Πλευρίζει πάλι τον άντρα που δεν ήταν άντρας αλλά γυναίκα. Πιο έξυπνο αυτή τη φορά γιατί την ήξερε καλά αυτήν που ντυνόταν άντρας. Σου λέει εγώ θα την πλευρίσω, θα κουνήσω την ουρίτσα μου κατά πως ξέρω και επειδή εκείνη είναι εκδηλωτική και δεν θα αντέξει, θα τη βάλω στο τριπάκι. Και όταν χοντρύνουν πάλι τα πράγματα, την κάνουμε. Εξάλλου, την πρώτη φορά, πέτυχε το κόλπο. Θα τον ξανακάνει τον μαλάκα η τύπισσα. Εδώ ο συνθέτης δίνει και μια χιουμοριστική διάσταση και σχολιάζει τον τύπο και τις αυθαίρετες σκέψεις που κάνει. Πιστευει ας πούμε , αυθαιρέτως ότι επειδή η τύπισσα που ντύνεται άντρας είναι επικοινωνιακός τύπος κάθεται και λέει τις σκέψεις της παντού με τον ίδιο τρόπο που τις λέει σε εκείνον,δεν του έχει περάσει από το μυαλό ότι ορισμένα τα έχει πει μόνον σε εκείνον, οπότε κάθεται και τις αραδιάζει σαν τον ηλίθιο δεξιά αριστερά και τις χρησιμοποιεί στις περσόνες που ενδύεται. Αυτό είναι και λίγο προσβλητικό γιαυτό και τα διηγούνται αυτά τα 2 όμποε αλλά δεν γαμιέται, ο έρωτας είναι από τη φύση του κανιβαλικός.

Σε αυτό το σημείο έχουμε το γνωστό ορχηστρικό Intermezzo. Τα έγχορδα διηγούνται την πλοκή και μας προετοιμάζουν γιαυτό που αναμένουμε όλοι. Ότι δηλαδή η γυναίκα που γινόταν άντρας μπαίνει στο τριπάκι και κου του λου που.

Έλα όμως που ο Στράους είναι μεγάλος καλλιτέχνης και τη φέρνει την ανατροπή.

Στην τέλος της δεύτερης πράξης αντί να τσιμπήσει η τύπισσα, ο τύπος παίρνει τ'αρχίδια του γιατί δεν ξέρει ότι οι καλύτερες οι στρατηγικές καταρρέουν όταν δεν υπάρχει και κάποιο ρίσκο involved. Ο τύπος ήθελε να είναι risk-free Παρ'τα τρία μου τώρα τύπε εξωτικέ και κάτσε και βράσε στο ζουμί σου και εσύ, μόνον εμείς θα βράζουμε; Σωστή η τυπισσα που ντυνόταν άντρας imho, γιατί άλλο το να σε γαμήσει ο Χ κοινή συναινέσει και να σου αρέσει και άλλο το να σε πηγαίνει γαμιώντας. Huge difference.

Τί γίνεται στην τρίτη πράξη; Μα γίνεται αυτό που καταλαβαίνετε όλοι πως θα γίνει. Ναι, αυτό ακριβώς που φαντάζεστε είναι αυτό που θα γίνει.

Ωραίο πράγμα η όπερα, ωραίο και το Τρίτο Πρόγραμμα.

13 Comments:

Blogger Annabooklover said...

Απίστευτο! Πρώτη φορά έρχομαι εδώ μετά άπό κόμεντ στον Αθηναίο και την έχω καταβρεί. Πρώτη φορά διαβάζω τέτοιο λιμπρέτο. Και ήμουνα πολύ λυπημένη σήμερα οπότε μιλ μερσί αγαπητή Ελένη, you made my day!

Φεβρουαρίου 11, 2006 2:58 μ.μ.  
Blogger Ελένη said...

Βρε Αννούλα, βρε κουτό, δεν υπάρχει μόνον το μπελ κάντο όπου ο ένας καταληγει στο χώμα και ο άλλος στη φυλακή υπάρχουν και τα άλλα λιμπρέττα όπου και οι δύο ξέρεις που καταλήγουν.

Μην είσαι κολλημένη στο μπελ κάντο. Είναι σαν να μου λες ότι είσαι 30 χρονών και κόβεις ακόμη τις φλέβες σου με τον Έρμαν Έσσε.

Γίνονται αυτά;

Φεβρουαρίου 11, 2006 3:27 μ.μ.  
Blogger Porfiry Petrovich said...

Ελένη μου αν ήμουν στη θέση σου αυτή την όπερα ούτε που θα την ξανάκουγα, ακούγεται μεγάλη μαλακία με το συμπάθειο.

Φεβρουαρίου 11, 2006 5:18 μ.μ.  
Blogger Πλωτίνος Παπακαλιάτης said...

Στην τρίτη πράξη η ηρωίδα διαπιστώνει ότι έβλεπε εφιάλτη.

Φεβρουαρίου 11, 2006 5:24 μ.μ.  
Blogger orlando said...

Ηρθα για να βεβαιωθώ ότι δεν είμαι εσύ :)

Φεβρουαρίου 11, 2006 6:02 μ.μ.  
Blogger παράλληλος said...

Θα με φάει η αγωνία! Τι σκατά γίνεται στην τρίτη πράξη που όλοι μαντεύετε και εγώ όχι! Να περιμένω προσεχες ποστ;

Φεβρουαρίου 12, 2006 12:52 π.μ.  
Blogger Annabooklover said...

Ελένη μου επανέρχομαι, γιατί σε αυτό το μπλογκ γελάω και με τα σχόλια. Κοίτα εγώ είμαι από άλλο ανέκδοτο που λέει και ο Αθηναίος. Φέτος είδα την πρώτη μου όπερα (Λούλου, στο Μέγαρο) για να καταλάβεις αλλά έχω και κάτι βινύλια του Βέρντι από τα εφηβικά μου χρόνια. Όσο για τον Έσσε ποτέ δεν τον συμπάθησα. Τώρα κόβω φλέβες για τον Πωλ Ώστερ.
Παράλληλε θα σου αποκαλύψω την τρίτη πράξη για να μην κλαις: βρίσκονται όλοι στο κρεβάτι και μετά παντρεύονται. Το βρήκα έτσι, Ελένη;

Φεβρουαρίου 12, 2006 8:54 μ.μ.  
Blogger Ελένη said...

Κυρίως παντρεύονται.

Φεβρουαρίου 12, 2006 10:02 μ.μ.  
Blogger Art Attack said...

Τι πεζη καταληξη!
Δεν μ'αρεσει αυτος ο Στραους, πολυ κοινοτυπος.

Αληθεια τι σημαινει μουτι και άντρας imho?

Φεβρουαρίου 12, 2006 10:43 μ.μ.  
Blogger antistixi said...

Οχι τι, τώρα : στην πουτάνα, πουτανιές?

Φεβρουαρίου 14, 2006 10:46 π.μ.  
Blogger alombar42 said...

Δεν ξέρω από όπερα αλλά αυτό το "Der Rosenkavler" (προσοχή στη στίξη) πολύ μου άρεσε!

Πολύ με ανεβάζει αυτό το μπλόγκ, βάλε και τη ζήλεια... έτσι μούρχεται να διαγράψω το δικό μου!

Φεβρουαρίου 14, 2006 3:00 μ.μ.  
Blogger Στέφανος Πολίτης said...

Μόλις τώρα κατάλαβα τι θέλει να πει το ποστ, μετά από μέρες απορίας και διαλογισμού.

Φεβρουαρίου 21, 2006 2:02 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

Keep up the good work » »

Φεβρουαρίου 23, 2007 3:54 π.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home