Mermaid's Tavern

Η θρυλική pub του Λονδίνου αναβιώνει στο ελληνικό διαδίκτυο.

Πέμπτη, Μαρτίου 16, 2006

Γιατί ζούμε;

Θα σε κάνω εγω μία καμπάνια...

Λοιπόν Ορλάντο να κλείσουμε τα γραφεία PR-Media-Entertainment και να ανοίξουμε σουβλατζίδικο γιατί μετά από αυτό που είδα σήμερα, δεν πιάνουμε μία και ούτε πρόκειται να φτάσουμε σε αυτά τα ασύλληπτα μεγέθη επικοινωνιακής τακτικής...Όχι τίποτε άλλο αλλά προχθές ο Αθήναιος είχε ανεβάσει flyer για να μας δείξει τον βλάχο που πούλαγε σουβλάκια με φωτογραφίες ερωτιδέων. Κοιτάξτε εδώ...

Αλλά να τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Πρόσφατα άλλαξα κουρτίνες στο σαλόνι και μοιραία έπρεπε να αγοράσω καινούργια βιβλία που να έχουν εξώφυλλα το χρώμα των οποίων να ταιριάζει με τις καινούργιες κουρτίνες... Τ' άλλα τα πέταξα ή λέω να τα κάψω στο τζάκι. Θα δούμε.

Έδωσα λοιπόν ραντεβού με την Οιδίπα έξω από την "Πολιτεία", τη βλέπω να με περιμένει σκασμένη στα γέλια κοιτώντας ένα χαρτί που ήταν πεσμένο στο πεζοδρόμιο, στο παρτέρι με το δεντράκι. " Ελένη κοίτα! Τί διαφημίζει; Sex Shop?"

Σκύβω και τί να δω. Το flyer που βλέπετε...



Προσέξτε την έμφαση που δίδεται στην παραπλάνηση του...ταχυδρόμου! Ενώ όλα τα λεφτά είναι το CD με τον τίτλο Άγιος Βαλεντίνος με εικόνες ζωντανές!!!!!

" Μάθε για κάθε προιόν πώς το κάνει"

Έλα Μ**ί στον τόπο σου...

22 Comments:

Blogger Οιδίπα said...

Είναι αλήθεια, για άλλη μια φορά γράφτηκε ιστορία μπροστά στα άδολα και ανυποψίαστα μάτια μου, μπορώ με περηφάνια να πω, ήμουν κι εγώ εκεί. Κατά τ΄άλλα σιγά μην τρέχουμε ξανά στα ανήλιαγα υπόγεια για να κομποζάρουμε τις κουρτίνες, θα πηγαίνουμε στα γνωστά "εξωφυλλάδικα" να παίρνουμε δίτομους Προύστ.

Μαρτίου 16, 2006 9:28 μ.μ.  
Blogger ambrosiac said...

Τα κουρτινακια, Οιδιπα, τα κλεινουμε επειδη ο Θεος ειναι μεγαλοθυμος, οι γειτονες ομως οχι.

Ο εννιατομος Προυστ, Γκαλιμαρ εντισιον Πος, που πετυχα στο ΦΝΑΚ Μονπαρνας δεεν επιδεχεται κοψιματα.

Το ονομα σου και αλλο ποστ σου παραπεμπουν στον Πυντσον. Τι εννοουσες με "Σπιτι απο Φυλλα"? Αν μου πεις οτι ετσι μεταφραστηκε το VINELAND 8α μεινω αφωνος επι διλεπτον.

Μαρτίου 16, 2006 11:55 μ.μ.  
Blogger Ελένη said...

O Θεός είναι μεγαλόθυμος και ρίχνει στα πόδια μας αυτά τα flyer για να γελάμε και λίγο.

Αχ κύριε Ambrosiac εγώ πάντως τον Προύστ τον διάβασα σ'ενα δεκάλεπτο. Άνοιξα τον πρώτο τόμο, στις 250 πρώτες σελίδες περιέγραφε ένα τραπέζι που πάνω του είχε κάποιος ακουμπήσει ένα φλυτζάνι τσάι.

Από περιεργεια και επειδή βιαζόμουν ( με περίμεναν στα μπουζούκια) πήγα 150 σελίδες πιο κάτω και η περιγραφή είχε φτάσει στα πόδια του τραπεζακίου.

Άνοιξα μετά τον δεύτερο τόμο. Απορώ με αυτόν τον άνθρωπο τον Ζάννα. Έπρεπε να του δώσουν χάρη και να τον αποφυλακίσουν μόνο και μόνο για το τιτάνιο έργο του. Τεσπα.

Ανοίγω τον πέμπτο τόμο και πάλι έπεσα σε περιγραφή τραπεζακίου.Πήγα 800 σελίδες πιο κάτω και μόλις είχε τελειώσει η περιγραφή του τραπεζακίου και είχε πιάσει τις καρέκλες...

Life changing experience...

Τώρα περί Pynchon καλύτερα να μην ανοίξω το στόμα μου. Κάποτε ειχα έναν γκόμενο που τον διάβαζε μετά μανίας και δεν είχε τίποτε το φυσιολογικό πάνω του.

Εμένα πάντως από τις ανωμαλάρες τις λογοτεχνίας μου αρέσει ο Swinburne και ας λέει ο πεθερούλης.

Τώρα πώς γίνεται εγώ να ανεβάζω flyer διαφήμισης τσοντάδικου και μετά να παριστάνουμε τους Auerbach και Bloom είναι αποροίας άξιο... Να ρθει και ο Αλβέριχος που του αρέσει η μουσική να παραστήσει τον Πιερ Μπρυνέλ και η Ladychill την Αν Κάρσον και να δέσει η φάση.

Μαρτίου 17, 2006 12:12 π.μ.  
Blogger Οιδίπα said...

Είδες Ελένη, άλλοι ανεβάζουν ένα σοβαρό ποστ και τους το μαμούσι κανονικά(θου κύριε αλλά πώς αλλιώς να το πω?διακορεύουν?) και εσύ γράφεις τσοντοειδή πράγματα και εμπνέεται το φιλοθεάμον κοινό και το ρίχνει στο διαλογισμό και δε συμμαζεύεται (ένα ρόδο είναι ένα ρόδο, είναι ένα ρόδο κλπ παραληρηματικά).
Ambrosiac: ο 'δίτομος' Προυστ αναφέρεται σε ένα παλιότερο σχόλιο, όσοι σχολιάζουμε εδώ έχουμε απομνημονεύσει και εξετασθεί εφ' όλης της ύλης. Το σπίτι από φύλλα είναι το "house of leaves", danielewski.

Μαρτίου 17, 2006 8:23 π.μ.  
Blogger Alberich said...

Ο Σουίνμπερν ήταν ο λιγότερο ταλαντούχος, αλλά τον αγαπούσαν όλοι.Κι' εμένα μου αρέσει.
Προτείνω Προυστ σε Folio.Δεν το βρίσκω στο site τους, ενώ το παρουσίαζαν στο τελευταίο ενημερωτικό δελτίο.Μπορείς όμως να δεις εδώ, αν δένει χρωματικά.

Μαρτίου 17, 2006 8:31 π.μ.  
Blogger Ελένη said...

Οιδίπα εγώ ξέρω ότι όσες φορές έχω πάει να αγοράσω εξώφυλλα στο συγκεκριμένο βιβλιοπωλείο δεν κολάστηκα με τέτοια έντυπα. Μια φορά είπαμε να πάμε μαζί και να τα αποτελέσματα. Απο εδώ και στο εξής, εξώφυλλα για βιβλία μόνο στο Amazon ή στον Ελευθερουδάκη που πολύ τον εκτίμησα ως βιβλιοπωλείο όταν διαπίστωσα ότι πουλά κ εισιτήρια για την Ευροβίζιον.

Άλμπεριχ, ο Σ ήταν λιγότερο ταλαντούχος συγκριτικά με ποιους;Ωραία η πρότασή σου αυτή αλλά σκέφτομαι πως αν θελήσει κανείς ποτέ να διαβάσει το βιβλίο και χάσει την 3τομη περιγραφή του τραπεζιού, δεν θα καταλάβει την υπόθεση.

Μαρτίου 17, 2006 12:39 μ.μ.  
Blogger Οιδίπα said...

Εμμέσως πλην σαφώς με κατηγορείς ότι:
-επί τούτου έφτασα νωρίτερα στον προκαθορισμένο τόπο του αραντεβού
-παράχωσα στο χώμα το φλάιερ, αφήνοντας τους αρχαίουνς Ηημών να προεξέχουν
-μόλις ήρθες προσποιήθηκα την ανήξερη, "αχ κοίτα Ελενάκι τι βρήκα, τι να 'ναι"
-παίρνω 6,5 ευρώ προμήθεια από τα 30 της κασέτας?
Για τους απαιτητικούς υπάρχει και η αναζήτηση με "faux book covers" ή "dummy book covers", καλύπτομε από Αριστοφάνη μέχρι Γίββωνα και μιλάμε για κάλυψη από τοίχο σε τοίχο!

Μαρτίου 17, 2006 1:03 μ.μ.  
Blogger orlando said...

Είσαι σίγουρη bre ότι δεν είναι απ το ΔΙΚΟ σου γραφείο; Γιατί κάτι στο lay out του εν λόγω flyer μου θυμίζει εκείνο το παρλιακό πούχεις επικεφαλής στο δημιουργικό σου!
Υ.Γ Τι χρώμα είναι οι καινούργιες κουρτινίτσες; Μήπως πήρες roman γι εκείνο το παράθυρο όπως μπαίνουμε αριστερά;

Μαρτίου 17, 2006 4:26 μ.μ.  
Blogger Ελένη said...

Οιδίπα μου τα θέλω αληθινά τα βιβλία. Δεν κάνει να θάβουμε τους πρώην, που λέει και ο Ορλάντο αλλά έχω να διηγηθώ σκηνές απείρου κάλλους με τον νταλικέρη που τον έπιανε η ζέση για διάβασμα με το που πάταγε το πόδι του σε αυτό το σπίτι...

Ορλαντο μου εδώ είμαστε ψιλικατζίδικο. Ομιλείς και με την υπεύθυνη του δημιουργικού. Όμως μακάρι να είχα τέτοιο πελατολόγειο γιατί τουλάχιστον δύο φορές το χρόνο το Γκαγκάριν θα διοργάνωνε αφιερωματα στην Τέχνη μου, όπως έκανε πέρσυ με τον Γκουσγκούνη.

Να σου πω κάτι άλλο. Την ξεπέρασες την κοπέλα την προηγούμενη; Θέλω να σου γνωρίσω μια φίλη μου.

Μαρτίου 17, 2006 8:08 μ.μ.  
Blogger Βασιλική said...

ελενη καλημερα! εισαι η ελενη απο του κυρ επικουρου?... ασχετο! σε ειδα πριν στου αντωναρου και σε χαρηκα κοριτσι μου! καλα τα ειπες! και ΄γω την απορια για το καραβακι γι' αυτο την εβαλα!... (δεν εχω βλεπεις το δικο σου κουραγιο.... γιατι αυτα τα πραγματα λεγονται χυμα και οχι με το σεις και με το σας...) και ΄γω μαζι σου!...

Μαρτίου 18, 2006 10:08 π.μ.  
Blogger Ελένη said...

Γεια σου Βασιλική! Εγώ είμαι,πράγματι, που σε στεναχώρησα με τα σχόλια μου για το επίπεδο της επιστημονικής έρευνας στην Ελλάδα.

Εντάξει.Αρκετός κόσμος καταλαβαίνει τί διαβάζει ενώ το να ποντάρεις στο κατώτερο εγώ του αναγνώστη γράφοντας βρωμιές είναι ένας ασφαλής δρόμος για να τραβηξεις την προσοχή του.

Διαβάζοντας τις ψευτοσάτιρες-παύλα- απωθημένα κακίας, μου έρχεται πάντα στο νου το τσιτάτο του Πρετεντέρη πατρός που έλεγε ότι οι νεοέλληνες νομίζουν πως έχουν χιούμορ και πνεύμα επειδή όταν βλέπουν κάποιον στο δρόμο να σκοντάφτει, γελάνε.

Μαρτίου 18, 2006 10:18 π.μ.  
Blogger alombar42 said...

Εχετε υποβαθμίσει εντελώς το επίπεδο του ποστ.
Σκέφθηκα την τριλογία:
Οποιος βιάζεται σκοντάφτει αλλά το γοργόν και χάριν έχει, επομένως σπεύδε βραδέως.

...και αποφάσισα να επαναφέρω το επίπεδο με ένα ποίημα του κ. Πατρόκλου Χατζηαλεξάνδρου:

Η κατάρα των ερώτων,
έπεων είναι φτερώτων
και λυγμών αφανερώτων;
Απορεί ο ερώτων!

Δε θέλω λαγηνός το λάγνο πήδημα.
Μισό λεπτάκι μόνο τι να κάνει;
Ασε που πιάνουν πάνω από τρίδυμα.
Λίγη νεροχελώνα εμέ μου φτάνει!

Αν πετάξουν το φτερό των,
θε να χάσουν τον καιρό των
κι ο βωμός στο ιερό των,
μία τρύπα στο νερό των!

Μαρτίου 18, 2006 1:28 μ.μ.  
Blogger ambrosiac said...

Πολλες απαντησεις χρωστω... αρχιζοντας απο το τελος. Αλομπαρ, με αναγκαζετε να βγαλω εξω τα μεγαλα οπλα.

Και ητο η γειτων
ξανθη λευκοχιτων
εστια χαριτων
πλουσιων, αρρητων
Και ελεγον φριττων
το μετωπον πληττων
Ω, ειθε αχιτων
να ητο η γειτων

--Τιμολεων Αμπελας, κλεινοντας τα κουρτινακια

Απλοποιηθηκε προσφατα σε "σωου ας γιορ μπουουμπζζ". Βεβαια, συν Αθηνα και χειρα κινει -- οοοχι βρε, εννοω ν' αναψεις το καλοριφερ :)

Μαρτίου 18, 2006 7:53 μ.μ.  
Blogger ambrosiac said...

Ευχαριστω για την διευκρινηση Οιδιπα, πηγε η καρδια μου στη θεση της. Λατρευω τις ανωμαλιες του οψιμου Πυντσον. Υπ' οψιν, για το "Ουρανιο Τοξο της Βαρυτητος" εχει βγει Οδηγος -- τον διαβασα και συνειδητοποιησα οτι δεν ειχα πιασει ουτε τα μισα του βιβλιου.

Εκτος βεβαια απο τις ανωμαλιες :)

Στο Βα.ι.νλαντ, η καυλα της Φρενεζι για τον Βοντ ειναι μειγμα πορνο και μεταφυσικου στοιχειου. Που αν θελετε [και τολματε, χι χι], συζηταμε.

Γνωστος μου ανεπτυξε την θεωρια οτι ο Πυντσον και ο Σαλιντζερ ειναι το ιδιο προσωπο. Οχι, δεν τους εχει δει κανεις μαζι (καλα, ουτε καν χωρια :)) ). Ειχε επιχειρηματα, ομοιοτητες, παρανοια... (αλλα τοτε γιατι οχι και Ντον ΝτεΛιλλο). Την εστειλε του Πυντσον, μεσω εκδοτη. Ο Π. ειπε "Μπορει να μην ειναι αληθεια... αλλα ειναι παντως καλη θεωρια". Χι χι.

Οποτε... ισως δεν περασε ο Π. περιοδο σε βρωμη, αλλα σιγουρα εζησε σε διαμερισματακι παραλιο της Μανχατταν Μπηητς του Λος Αντζελες, και αργοτερα αναμεσα στα μουρα του Παϊαλουπ, εξω απο την Τακομα της Ουωσινγκτον.

Τολμω να πω οτι ο ανθρωπος ειναι ολιγον τι sui generis :))

Μαρτίου 18, 2006 8:14 μ.μ.  
Blogger ambrosiac said...

Ναι Ελενη αλλα... το μικρο δαχτυλακι του Προυστ ακουμπουσε το φλυτζανι η οχι?!

Γεγονος ειναι οτι εγραψε το πρωτο κεφαλαιο του πρωτου τομου (Σουανν), μετα εγραψε το τελευταιο κεφαλαιο του τελευταιου τομου (Le temps retrouve'), και μετα, χρονια και χρονια, εγραψε τα ενδιαμεσα. Με διαφορων ειδων προσκομματα -- η αρχικα αρνητικη σταση του Αντρε Ζιντ... το γεγονος οτι οσο ηταν ζωντανοι οι γονεις του δεν του πηγαινε να δημοσιευσει την λεσβιακη σκηνη... και αλλα.

Τον ανοιξα στα 19 μου και τον εκλεισα σ' ενα λεπτο μεσα. Τον ανοιξα στα 25 μου και τον διαβασα ολοκληρο, οσο πιο _αργα_ μπορουσα για να μην τελειωσει (πηρε εξ αλλου κανα-δυο τομους μεχρι να εγκλιματιστω, εγω που νομιζα οτι ηξερα Γαλλικα, αναμεσα σε υποτακτικες υποθετικου διχως τελος).

Τον τελειωσα ενα σουρουπο στην Ελια της Μυκονου... αγνοωντας για μια φορα τις γλυκυτατες γυμνουλες γυρω μου %κατακοκκινος%



Ελενη... βαλτη εισαστε?! ο Algernon SWINBURNE ειναι απο τους κορυφαιους της Αγγλικης λογοτεχνιας -- γραμμενος σε μαυρη λιστα απο τους Χριστιανους. Ουυυ, θα σας φαω τα αυτια μ' αυτον οσο ειμαι εδω.


Yea, is not even Apollo
with hair and harpstring of gold,
a bitter God to follow,
a beautiful God to behold?

Μαρτίου 18, 2006 8:39 μ.μ.  
Blogger Ελένη said...

Αχ κύριε Ambrosiac είστε της κουλτούρας; Σας συγχωρώ όμως γιατί φαίνεται πως είστε αρκούντως ανωμαλάρα για να σας αρέσει ο Swinburn. :-)

Εμένα μου αρέσει γιατί είναι χαοτικός και παθιασμένος και μου αρέσει η γλώσσα του.

Μαρτίου 19, 2006 9:51 π.μ.  
Blogger Alberich said...

Λιγότερο ταλαντούχος σε συγκριτικά με τον Ροσσέττι, ή τον Μόρρις.
Είναι όμως πολύ καλός.

I vex my head with thinking this.
Yea, though God always hated me,
And hates me now that I can kiss
Her eyes, plait up her hair to see

How she then wore it on the brows,
Yet am I glad to have her dead
Here in this wretched wattled house
Where I can kiss her eyes and head.


Μπρρρ....

Μαρτίου 19, 2006 9:57 π.μ.  
Blogger Alberich said...

Κι' άλλη ποίηση

Είπεν ο Φιξ στην Καλλιρρόη :"Εγώ είμαι ο Ιλισός"
είπεν ο Χίλτον στον Παρθενώνα:"Εγώ είμαι η Ακρόπολη"
είπεν ο Έντισον στην Κουκουβάγια:"Εγώ είμαι το φώς"
είπεν η Ελενίτσα στον Μπελαφόντε: "Ο Όμηρός μου εσύ."

Μαρτίου 19, 2006 10:23 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

NSU - 4efer, 5210 - rulez

Μαρτίου 05, 2007 10:57 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

Where did you find it? Interesting read » » »

Μαρτίου 06, 2007 12:00 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

I have been looking for sites like this for a long time. Thank you! film editing schools

Μαρτίου 15, 2007 2:40 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

Νομίζω, πως εκτός από το αστείο αυτό σκαριφηματάκι που χρησιμοποιήθηκε για την άνοδο του ...επιπέδου του βλογκ αυτού, στο Στέκι εκείνο έχει κι ένα σωρό άλλα πράματα να δει κανείς και να χρησιμοποιήσει, ενδεχομένως.

Απριλίου 12, 2007 9:56 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home