Mermaid's Tavern

Η θρυλική pub του Λονδίνου αναβιώνει στο ελληνικό διαδίκτυο.

Τρίτη, Απριλίου 04, 2006

Οι γυναίκες της ζωής μου.

με σόδα.

Έτσι και πιώ λίγο παραπάνω, μ' ενδιαφέρει αποκλειστικά ο εσωτερικός πλούτος των ανθρώπων. Κάνω τότε, εκτός από εμετό, υπέροχες φιλίες.

1965. 4 πμ. Στην ντάτσα του Σεργκέι. Ένα τσιγάρο δρόμος με το Λάντα έξω απ' την Μόσχα. Η Έλσα και η Μαρίνα. Πιστές φίλες μέχρι σήμερα.



1959. Λας Βέγκας. Ρεβέκα και Μαίρη-Αν. Μετά τη βάρδια. Στα αποδυτήρια του Ceasar's. Το μαρτίνι τους ήταν τέλειο.

7 Comments:

Blogger Sraosha said...

Σας παρακαλώ, μην ξαναποστάρετε αυτές τις παλαιονταρντάνες ευνουχίστριες σε ασπρόμαυρο γιατί εμείς οι εργαζόμενοι νέοι τις βλέπουμε πρωί πρωί και μαραίνεται η ικμάδα μας (έχουμε κι ευαίσθητα στομάχια).

Απριλίου 04, 2006 8:05 π.μ.  
Anonymous Αθήναιος said...

Ευνουχίστριες πράγματι! Σου δίνουν την εντύπωση ότι μπορούν να σε ευνουχίσουν με τα δόντια τους!!

Γιαυτό οι ήρωες του Ντοστογιέφσκυ ήταν όλοι τους τόσο λιανοί κ αρρωστιάρηδες; ΛΟΛ

Απριλίου 04, 2006 8:10 π.μ.  
Blogger Αθήναιος said...

Θα το πω γιατί πριν αυτολογοκρίθηκα.

Όταν ήμουν μικρός, η γιαγιά μου η Έστερ αντί για τον μπαμπούλα επικαλούνταν τη " Φράου Χέλγκα".

Η Φράου Χέλγκα ήταν μια ψηλή, χοντρή, ξανθιά κυρία, σαν την κυρία της φωτό που μάζευε τα παιδιά που έκαναν αταξίες κ δεν έτρωγαν το φαγητό τους.

Η Φράου Χέλγκα ήταν εξαιρετικά χαζή αλλά υπερβολικά κακιά γιατί κατά τη γιαγιά μου, κακοί είναι μονο οι χαζοί ή οι άσχημοι.

Η γιαγιά μου έλεγε ότι τη φανταζόταν στο βομβαρδισμό του Βερολίνου να κάθεται στο πάρκο κ όταν άρχιζαν να πέφτουν οι βόμβες η Φράου Χέλγκα έτρεχε να βρει το πλακόστρωτο για να μην πατήσει το χορτάρι( αληθινό γεγογός για τους Γερμανους αυτό).

Σκέφτομαι πως ποτέ μου δεν την άκουσα να λέει κακιά κουβέντα για τους Γερμανους όμως είχε συμπυκνώσει όλη της την περιφρόνηση στο σύμβολο της "Φράου Χέλγκα".

Μπρρρρρρ

Απριλίου 04, 2006 9:10 π.μ.  
Blogger Λαμπρούκος said...

Καλές βρε παιδί μου, αλλά το βυζί, αν πως να το πω... Εμ μικρό, εμ πεσμένο. Φουστάνοοοοοοοοςς!

Απριλίου 04, 2006 9:31 π.μ.  
Blogger vraxovraxotonkaymomoy said...

Ma ti lete twra, ligh sobaroths parakalw. Einai files moy. E3airetikes kyries.

Απριλίου 04, 2006 11:35 π.μ.  
Blogger Ελένη said...

Αχ κύριε Βράχε μου, θα το πω. Εσείς λίγη σοβαρότητα πλέον. Πρώτη φορά που θα συμφωνήσω με το Αθηναιουλίνι το κουτό. Οντως η ξανθιά μοιάζει με Φράου Χέλγκα.

Να σας ρωτήσω κάτι λίγο αδιάκριτο. Πότε θα γράψετε ένα ποστ για την πρακτική του spanking?

Με τις φωτογραφίες που βλέπω, πιστεύω πως έχετε κάποια σχετική εμπειρία και αν τις έχετε φάει, μη στεναχωριέστε, εμείς, δεν κρίνουμε.

Απριλίου 04, 2006 12:13 μ.μ.  
Blogger ambrosiac said...

@Αθηναιος...
Φιλε Αθηναιε, θαλεγα οτι η Ναταλια Φιλιποβνα δεν ηταν ακριβως χτικιαρα, χι χι

@Λαμπρουκος
Αν μεριμνας περι βυζιων φιλτατε -- ρωτα τον Αθηναιο, εινασι παιδι-τζιμανι

@Ελενη
Αχ Ελενη ωραια και ορμονικη, ισως ρωτησατε λαθος αν8ρωπο περι μαστιγωσεων :)

Υπεν8υμιζω, μια κι ο λογος περι Ρωσσικης λογοτεχνιας, τον "Σανιν" του Αρτσιμπασωφ. Ενας αντρας πρεπει ναναι αρκετα τιμιος ωστε να μην αρνειται ποσο τον ερεθιζει η εικονα ροδαλου κοριτσιου κατω απ' το κνουτο.

Διαολε... και γω που σας μιλω... αλλα ειναι αργα, ποιαν να παρω τηλεφωνο τωρα

"Που να γειρω το κεφαλι" :)

Απριλίου 05, 2006 2:37 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home