Mermaid's Tavern

Η θρυλική pub του Λονδίνου αναβιώνει στο ελληνικό διαδίκτυο.

Κυριακή, Απριλίου 30, 2006

" Το καλύτερο που μπορεί να συμβεί σ'ενα κρουασσάν"

Όταν ήμουν μικρή δεν μπορουσα να αποφασίσω ποιος από τους δύο μου άρεσε πιο πολύ, ο Κωνσταντίνος ή ο Μιχαήλ; Μιλάω για τους δυο ήρωες από " Τον Καιρό του Βουλγαροκτόνου". Ο Φίλεας Φόγκ τότε μου φαινόταν πολύ μεγάλος και πολύ αγγλοσάξωνας. Αλλά μου άρεσε. Ειδικά όταν μπήκε στη φωτιά και έσωσε την Ινδή από το βέβαιο χαμό! Ο Τρελλαντώνης ήταν μεγάλος μαλάκας γιατί όλο βασάνιζε την Πουλουδιά. Το ότι έχτισε το Μουσείο μετά και ανεβαίνουμε τώρα στην ταράτσα του και τρώμε κανένα κοψίδι δεν τον απαλλάσσει από τα εκλήματα που έκανε μικρός...

Ο Πλοίαρχος Νέμο. Αχ ο Πλοίαρχος Νέμο... Μυστηριώδης, γοητευτικός και του άρεσε η θάλασσα. Ο Μανωλιός που θα έπαιζε τον Ιησού και ο Αλέξης Ζορμπάς, εντελώς ντεκαβλέ. Ο δε Αλέξης Ζορμπάς μου έφερνε στο μυαλό τον Σπύρο Καλογήρου όταν χλιμίντριζε στη Μανταλένα και της φώναζε " Χμπρρρρρρ Μανταλένα... έλα να σε κεράσω ένα νερατζάκι!" Ούτε η Μανταλένα που ήταν ορφανή δεν του καθόταν, θα καθόμουν ποτέ εγώ σ'εναν άντρα σαν τον Αλέξη Ζορμπά που χλιμίντριζε δεξιά-αριστερά;

Στο άδολό μου το μυαλό τότε, οι κανονικοί οι άντρες ήταν όπως οι ήρωες του Καραγάτση,ιπποτικοί και τράβαγαν και τη σφαλιάρα τους όποτε χρειαζόταν. Ο Καραγάτσης πρέπει να ήταν άντρας της προκόπας γιαυτό οι ήρωές του ήξεραν τί ήθελαν και γιαυτό και δεν τα έσπαγαν στις ηρωίδες. Και η τρυφεράδα των ηρώων του Μυριβήλη με συγκινούσε. Ο ρομαντισμός των ηρώων του είχε μια αλήθεια. Όσες φορές και να διαβάσω τη " Μυστική Παπαρούνα" από τη " Ζωή εν Τάφω", μου έρχονται δάκρυα στα μάτια. Οι ήρωες του Έρμαν Έσσε, μ'εκαναν και κατάλαβα γιατί η ψυχανάλυση γεννήθηκε στην Κεντρική Ευρώπη και η μητρική της γλώσσα είναι η γερμανική...

Ο Οιδίποδας ως γκόμενος μου άρεσε πολύ αλλά όλο πήγαινε και έμπλεκε αυτό το παιδί, για να μη σχολιάσω την αδυναμία που είχε στη μάνα του...Δηλαδή έσπασε όλα τα κοντέρ σε αυτό το θέμα...Ο Κρέοντας πρέπει να είχε πρόβλημα στύσης όπως έχουν οι περισσότεροι ντε μεκ αυταρχικοί άντρες, ενώ ο Ορέστης αποτελεί μια πρώιμη απεικόνιση του σύγχρονου άντρα από 35-45 ετών: άβουλο μαλάκιον και ίσως ο πρώτος μετροσέξουαλ της Ιστορίας...Από τους σαιξπηρικούς ήρωες ο Όμπερον είναι μακράν ο καλλίτερος όμως ήταν τυχερός που πέτυχε την Τιτάνια και όχι εμένα, δηλαδή την Ελένη γιατί θα του έκανα ουκ ολίγα καψώνια γιατί τα σήκωνε το τομάρι του επειδή έναν παλιοχαρακτήρα τον είχε. Καλά ο Άμλετ στο φωτογραφικό μου λεξικό θα καταλάμβανε επαξίως το λήμμα "μαλάκας". Λέω να μην συνεχίσω με τον Οθέλλο, τον Πετρούκιο τον καράβλαχο, τον άλλο που φώναζε, " my horse, my horse, my kingdom for a horse". Δεν είναι κακά αγόρια αλλά εδώ λέμε να έχουμε ένα γκόμενο να μας ξεκουράζει όχι να μας αλλάζει τον αδόξαστο!

Τους ήρωες του Ντοστογιέφσκυ όχι να τους πηδήξω, ούτε να τους φτύσω δεν μου έκανε καρδιά. Ο Peter Klein στην " Τύφλωση" μου έβγαζε από μέσα μου τη Florence Nightingale. ΦΟ-ΒΕ-ΡΟΣ γκόμενος είναι ο Nicholas Urfe -από το The Magus βρε κουτά- αλλα άντε να βρεις τέτοιον γκόμενο στην αληθινή ζωή.

Τους ήρωες του Μαρκές και του Χέμινγουαιη τους έπαιρνα όλους και χαλαρα! Τον δε Χέμινγουαίη ίσαμε που τον παρακαλούσα να κάνει σεξ μαζί μου. Για κάτι Ορλάντους του Αριόστο και τέτοια φαίνομενα που περιγράφουν το PMS πριν το PMS μπει στη βιβλιογραφία δεν το συζητώ καθόλου. Δεν κάθομαι σε κάποιον άπλυτο μεσαιωνικό θρησκόληπτο ήρωα του Τσώσερ καλύτερα; Οι ήρωες της Μέρντοχ καλοί είναι αλλά όχι για σεξ. Είναι για να τους έχεις για φίλους και να τους παίρνεις τηλέφωνα μέσα στη νύχτα για να τους εξομολογηθείς τα γκομενικά σου.

Θα μπορούσα να πω και άλλα αλλά βαριέμαι. Το bottom line είναι ότι αφού δεν μπορείς να βρεις άντρα στη λογοτεχνία, σκεφτείτε τί γίνεται στην αληθινή ζωή.

Βέβαια, εγώ τον τέλειο άντρα τον βρήκα, χάρη στην Οιδίπα το κουτό που δεν γράφει τίποτε να δείτε τί ωραία τα λέει.

Ο ιδανικός άντρας για μένα -στη φάση που βρίσκομαι- λέγεται Πάμπλο Μιράγιες και είναι ο ήρωας του " Το Καλύτερο που μπορεί να συμβεί σ'ενα κρουασσάν".

Είναι πανέξυπνος, διαβασμένος, είναι το μαύρο πρόβατο στην οικογένειά του, ο μπαμπάς του δεν μπορεί να τον εκβιάσει με τα λεφτά του, είναι ανεξάρτητος, παθαίνει αλλεργία στις λέξεις γάμος και οικογένεια, του αρέσουν οι γυναίκες ελληνιστικού ρυθμού. Βέβαια είναι χοντρός, ατσούμπαλος και σαβουροφάγος αλλά δεν πειράζει, αυτά μπορώ να τα υποστώ. Το χασίς που καπνίζει μανιωδώς που τη σπάει αλλά κάτι θα γίνει και με αυτό. Ο Πάμπλο Μιράγιες είναι περσόνα bigger than life, ήσυχος επιφανειακά, βαριέται να κουνήσει το δαχτυλάκι του αλλά μεγάλος σαματατζής επί της ουσίας. Τη βρίσκει όταν συζητάει στο διαδίκτυο με κάποιους άλλους κουκουρούκου σ'ενα φιλοσοφικό κλάμπ που διατηρούν, είναι ούφο όπως οι Ηλεκτρολόγοι του ΕΜΠ ( έλα ρε Οιδίπα, μην το παίρνεις προσωπικά) αλλά ούφο αυτού του Σύμπαντος και όχι κάποιου παράλληλου όπως οι περισσότεροι ηλεκτρολόγοι του ΕΜΠ δηλαδή.

Ο Πάμπλο Μιράγιες είναι ο τέλειος άντρας.

Στην ταινία " Το Πορφυρό Ρόδο του Καίρου" η ηρωίδα καταφέρνει και μπαίνει στην οθόνη του κινηματογράφου.

Μήπως κάποιο κουτό ξέρει κάποιον τρόπο για να μπω στις σελίδες αυτού του βιβλίου;

32 Comments:

Blogger Οιδίπα said...

Οιδίπα ερυθριώσα λόγω των πολλών αναφορών:
1. Είναι και συγκλονιστικό φατσόνι ο συγγραφεύς, γήινο, πονηρό, υπαινικτικό και πολλά υποσχόμενο, λησμόνησες να το αναφέρεις.
2. Για τον ήρωα του Μάγου, διάβαζα πρόσφατα ότι ο Τζον ο Φόουλς θα τον προτιμούσε γυναίκα, αλλά δεν το έκανε λόγω διαδικαστικών που δεν του βγαίνανε.
3. Καταπληκτική-αντίστοιχη γυναίκα ηρωίδα είναι και η Πέτρα του Κοχούτ-εδώ έχω ένα διαβολεμένο deja-vu, πρέπει να την έχω αναφέρει στην Ελένη παλιότερα).
(ολίγον δυσκοίλιο μου βγήκε το σχόλιο σε ένα τόσο ρέον κείμενο).

Απριλίου 30, 2006 8:49 μ.μ.  
Blogger Ελένη said...

Οιδίπα, να γράψεις κανένα ποστ αντί να κοκκινίζεις!!!

Καλά το " Κρουασσάν" είναι ξεκαρδιστικό βιβλίο. Όταν το αγόρασα το διάβαζα στο ταξί σ'ενα μποτιλιάρισμα και κακάριζα στο πίσω κάθισμα και αναγκάστηκα να το διαβάζω δυνατά και στον ταξιτζή ο οποίος παραλίγο να μας στουκάρει από τα γέλια!

Α ώστε ο Φάουλς ήθελε γυναίκα τον Νίκολας. Τώρα εξηγείται που είναι τόσο ενδιαφέρον τύπος!!!

Ναι μου έχεις πει για την Πέτρα του Κοχούτ όμως ακόμη δεν έχουμε φτάσει στο σημείο να σαλιαρίζουμε με γυναίκες!!

Απριλίου 30, 2006 8:54 μ.μ.  
Blogger Ελένη said...

Οιδίπα εσένα σου άρεσε ο Μιχαήλ ή ο Κωνσταντίνος;

Απριλίου 30, 2006 8:54 μ.μ.  
Blogger Οιδίπα said...

Εγώ, όπως πολλάκις έχω αναφέρει, μικρή ήμανε Νέα Πρωτοπόρα, πιονιέρισσα ένα πράγμα, ως εκ τούτου, Βουλγαροκτόνοι, Μυστικά του Βάλτου, η Ελένη του Γκατζογιάννη και λοιπά ήντουνε απαγορευμένα αναγνώσματα.

Απριλίου 30, 2006 9:01 μ.μ.  
Blogger Ελένη said...

LOL Δηλαδή ΓΕΝΝΗΘΗΚΕΣ Πρωτοβουλία Γένοβα και τέτοια;
Πω...πω...

:-Ρ

Η Ελένη του Γκατζογιάννη είναι πολύ ωραίο βιβλίο άρεσε και στους βιβλιοφάγους της CIA και το μετέφρασαν σ'ολες τις γλώσσες του κόσμου.

Απριλίου 30, 2006 9:03 μ.μ.  
Blogger Οιδίπα said...

ΚΑΙ φυσικά οι άντρες του Ελλρόυ είναι φοβεροί άντρες-τίγκα στα στερεότυπα και αξιέραστοι.

Απριλίου 30, 2006 9:05 μ.μ.  
Blogger Χαρτοπόντικας said...

Μετά αφάτου θράσσους γιατί αυτό το post φαίνεται καθαρά γυναικεία υπόθεση, σας δηλώ ότι ανήκω στους απορριπτέους 'ήρωες' αλλά (ίσως γι αυτό) απήλαυσα το post σας σφόδρα.

Απριλίου 30, 2006 9:39 μ.μ.  
Blogger Ελένη said...

Αχ κύριε Χαρτοπόντικά μου. Τί ωραίο άβαταρ είναι αυτό!!! Μα μιλήστε μας, γιατί νιώσατε απορριφθείς. Εδώ απορρίψαμε κοτζάμ Αλέξη Ζορμπά, εσάς θα λυπόμασταν;

Μα για πείτε μου αληθεια. Εσείς που είστε χαρτοπόντικα, μήπως ξέρετε κάποιο τρόπο να μπω μέσα στο βιβλίο;

Μαΐου 01, 2006 2:09 π.μ.  
Blogger Ελένη said...

" Απορριφθής, Ελένη παιδί μου, βεβαίως, βεβαίως".

Μαΐου 01, 2006 2:10 π.μ.  
Blogger ΣΚΙΑΣ ΟΝΑΡ said...

...Τί έχουν δηλαδή οι Ηλεκτρολόγοι του ΕΜΠ;...

Μαΐου 01, 2006 3:25 π.μ.  
Blogger alombar42 said...

Αλλος ένας κομπιουτεράς που κατέληξε φιλόσοφος, παίζοντας την κασέτα της ζωής μέσα στους υπολογιστές και εξομοιώνοντας...

Κατά τα άλλα, γιατί δεν διαβάζετε τον τηλεφωνικό κατάλογο; Αν εξαιρέσεις το σασπένς, έχει σαφώς περισσότερες επιλογές :)

Μαΐου 01, 2006 8:46 π.μ.  
Blogger Annabooklover said...

Και τι έχεις να μας πεις για τους άντρες του Ώστερ (και τον ίδιο τον Ώστερ βέβαια) τους ήρωες του Ρεβέρτε (καλοί, αλλά πολύ Ισπανοί βρε παιδί μου)και τους προβληματικούς Εγγλέζους του Χόρνμπι;
Τον τρόπο τον ξέρω αλλά δεν το λέω δημόσια να γίνει χαμός στα αγαπημένα μου βιβλία!

Μαΐου 01, 2006 5:06 μ.μ.  
Blogger daisyunlimited said...

Δεν ξέρω γιατί όλες φαγώθηκαν με τον κ Νταρσυ εφέτο. Δεν το έχω διαβάσει, ούτε δει το έργο. Μήπως μάπα το καρπούζι;

Μαΐου 01, 2006 5:43 μ.μ.  
Blogger Οιδίπα said...

daisy, ο καλύτερος Mr. Darcy είναι ο άντρας της Marcy στο married with children, τι να μας πει η Τζέην για άντρες που δεν μας το ΄χει πει ο mr. Bundy. (κύριε Όναρ, έχετε μια καλύτερη εικόνα τώρα για το πρόβλημα των ηλεκτρολόγων του ΕΜΠ?)

Μαΐου 01, 2006 7:07 μ.μ.  
Blogger daisyunlimited said...

Oιδίπα συμφωνώ, λες για τον Μιστερ Μπαντυ! Απαιχτος, και γοητευτικός μπορώ να πω. Αλλά δεν μοιάζουμε με την κυρία στη καπατσοσύνη.

Κορυφαία ατάκα "Ι don't even like you. I just want to have sex with you" !!! Τι αγώνα τραβάει και αυτή η γυναίκα, τη συμπονώ.

Μαΐου 01, 2006 7:19 μ.μ.  
Blogger Ελένη said...

Ιιιιιιιι Πώς συνέβη αυτό; Μα πώς συνέβη. Καλά, ξέρω πώς συνέβη. Άσχετο.

Δεν αναφέρθηκα στον Ντάρσυ. Στον Ντάρσυ!!!! Και η Οιδίπα που της τα έχω κάνει τσουρέκια με τον Ντάρσυ δεν μου το θύμισε.

Όμως υπάρχει εξήγηση που δεν τον θυμήθηκα. Σε αυτό το βιβλίο ταυτιζόμουν πληρως με το γυναικείο χαρακτήρα που ήταν ανεξάρτητος και πολύ μάγκικος, την Ελίζα που του έγραφε τους άντρες και τις κοινωνικές συμβάσεις, ξέρετε που και που προτιμούσε να μείνει στο ράφι που έλεγαν τότε παρά να παντρευτεί κάποιον που δεν γουστάρει. Πολυ σωστή.

Αχ κύριε Σκιά μου. Εσείς κανονικά δεν έπρεπε να έχετε καταφέρει να διαβάσετε όλο το ποστ. Έπρεπε να έχετε λιποθυμήσει από τη συγκίνηση στην πρώτη γραμμή που διαβάσατε για τον " Καιρό του Βουλγαροκτόνου"!!! Είδατε τί κορίτσι είμαι, ε; Πηνελόπη Δέλτα, Γαλλικά, Πιάνο και κέντημα. Γιαυτό έχω πει εγώ, να μην στέκεται ο κόσμος στα γαμοκάντηλα που ρίχνω και να κοιτάξει τον βαθύ μου ψυχικό κόσμο, αντί για το βαθύ ντεκολτέ.

Τα λέω στην Οιδίπα, κάθε που πάμε να αγοράσουμε εξώφυλλα στα βιβλιοπωλεία.

Αννούλα, αν ξέρεις πώς μπαίνουν στα βιβλία και δεν το λες είσαι πολύ κουτό που είσαι ακόμη εδώ!!!!

Καλά τον Ώστερ, τον άντρα, τον παίρνω χαλαρά, ως συγγραφέα όμως δεν ξέρω. Είναι όπως όλα τα Αμερικανά, λίγο φλύαρος!

Αχ κυρία Νταίζη μου! Τι ωραίο νικ είναι αυτό!!! Λατρεύω τις μαργαρίτες γιατί χαμογελάνε συνεχώς σαν και μένα το κουτό. :-)))

Μαΐου 01, 2006 7:29 μ.μ.  
Blogger Χαρτοπόντικας said...

Φιλτάτη Ελένη,

Θα σας πω για το άβαταρ αν μας πεις τι προέλευση έχει η λέξη άβαταρ.
Όσο για το αίσθημα απόρριψης, είναι επειδή ήμασταν κολλητάρια με τον Άμλετ και τον πήγαινα τον μπαγάσα.
Τέλος, για να μπείτε σ' ένα βιβλίο, δεν έχετε παρά να γοητεύσετε ένα συγγραφέα, αλλά έτσι που θάβετε τους ήρωές τους, χλωμό το κόβω :-)

Μαΐου 01, 2006 8:24 μ.μ.  
Blogger Ελένη said...

Έχω την εντύπωση ότι η λέξη άβαταρ είναι ινδική και έχει να κάνει με την ινδουιστική θρησκεία.

Μαΐου 01, 2006 8:27 μ.μ.  
Blogger Χαρτοπόντικας said...

Σωστό! Σημαίνει τον θείο απεσταλμένο.
Κερδίσατε την αποκάλυψη του αβατάρ μου.Δικό μου πονηματάκι!

Μαΐου 01, 2006 8:44 μ.μ.  
Blogger ambrosiac said...

Ε!..εε!... λιγο ελειψα και ξεφυγανε κιολας, οι μουσιτσες...

Οι Ηλεκτρολογοι του ΕΜΠ χτυπαμε καργα γκομενες, θενκιουβερυματς. Τουλαχιστον αν πιστεψω προσφατα μπλογκ, τις χτυπαμε... ΚΑΙ στο Πολυτεχνειο!!.. ακουσον ακουσον -- τι ΔΙΚΤΥΩΣΗ πεφτει.

Ελενιτσα, στις Εσσιανες σας από-- εεε, περιπλανησεις δε θα συνεβη να συναντησατε καποιον Μαξ Ντεμιαν.

Κακο σημαδι.

:)


Ραγκα παραγκα λοιπον το θουριον.


...και "τι ομαδα ειστε, Κωνσταντινος η Μιχαηλ"?? Σιγα. Εγω υποστηριζα τον Δραξαν! :-P


Και για ασταθμητους λογω πρωϊμοτητος λογους ηθελα να ΒΑΣΑΝΙΣΩ την Αλεξια.


Κακο παιδι δεν ημουν ομως :))))) Λιγη λαχταρα, ξεπεταρισμα της και δαγκωμενο χειλακι μωρε.


Τοδειξα απο μικρος :( το "εγω δε λεγω υμιν μη αντιστηναι τω πονηρω"


Μακια λαιμακια.
Ραγκα πάραγκα ραγκα.

Μαΐου 03, 2006 5:58 π.μ.  
Blogger ambrosiac said...

ΤΟ ΚΡΟΥΑΣΣΑΝ


Με εστειλε η καλη (ωωΩ! ΩωΩ!) Ελενιτσα... στην περιγραφη του βιβλιου (που πρεπει να ειναι μεταφραση -- μη με πειτε κακεντρεχη αλλα "αφφινιτε' ελεκτιβ" σαν υποτιτλο δεν εχω συνηθισει να βλεπω στην περιορισμενη σιγουρα επαφη μου με τα καθ' ημας) ... οπου βρηκα "κατι τις" γνωριμα αγαπητο.

"Σημειο φυγης" η αναφορα στην "Συνωμοσια των Ηλιθιων" - "A Confederacy of Dunces", by John Kennedy Toole. Θαλεγε κανεις, λεκτικο παιχνιδι πανω στα εξωτικα, και οχι πολυ γνωστα, "συλλεκτικα" των Αγγλικων --

an exhaltation of larks,

a school of fish,...

a confederacy of dunces?!

Στην πραγματικοτητα ειναι αναφορα στον μεγαλο ειρωνα, Τζοναθαν "Ιρλανδοι-βραστε-τα-παιδια-σας" Σουιφτ, που εκτος απο τον Γκιουλιβερ εγραψε και (παλι χωρις ελλειψη ειρωνειας) οτι the true sign of a genius is that all the dunces are in confederacy against him.

Το ονομα του συγγραφεα φαινεται αγνωστο -- και ηταν αγνωστο και στον γνωστο συγγραφεα Walker Percy, οταν το χειρογραφο του βιβλιου εφτασε στα χερια του. Ανθρωπος με εργο που μου αρεσε -- "Lancelot", "The Last Gentleman", "Love in the Ruins"... δεν ειναι παντα που ενας Καθολικος γραφει και για σεξ μη εντελως "ομαλο", και "ευρυτερας συμμετοχης", χωρις να αντηχει βαρετα τα της Εκκλησιας [και διχως τη στριμμουρα επι του θεματος του συγγενευοντος καπως εβραιου Σαουλ Μπελλοου]. Απο το πρωτο δε βιβλιο του ηδη, "The Moviegoer", ειχε φυσηξει καποιο αερακι. Και για μενα, αν και δεν ηταν ακριβως ο Ουιλλιαμ Χολντεν που με σταματησε στο δρομο να μου ζητησει φωτια, χι χι -- και για αλλους, για κεινο το "search", "being onto something"... και για τον μελαγχολικο και εν καταπτωσει που εξαφνα ακουει να τον πυροβολουν, δινει αυτοματο σαλτο πισω απο ενα αυτοκινητο -- και ανακαλυπτει οτι ενω αντικειμενικα βρισκεται σε "χειροτερη" κατασταση απο πριν, βρισκεται ωστοσο και ξεκαθαρος και εν εγρηγορσει... ολη η μαλαιζ και η καπνια μεσα του εχουν εξαφανιστει!

Ο Percy λοιπον με βαρεια καρδια δεχτηκε στο χερι το χειρογραφο, μη μπορωντας να πει οχι σε μια χηρα που τον παρακαλουσε να κυτταξει τι εγραψε το παιδι της πριν πεθανει... Με σφιγμενα δοντια -- μεχρι που συναντησε την πρωτη καλη εκπληξη... μετα κι αλλη... καΙ συνειδητοποιησε οτι HABEMUS AUTOREM, εγεννηθη [φευ!] ημιν συγγραφευς... τσουπ! απο το κεφαλι του Δια σαν πανοπλη Αθηνα.

Η τουλαχιστον, οπλισμενη με χορδη λαουτου :)

Οχι μονο το τελος, που ειναι επι τουτου ενθετως και τεχνηεντως φτιαχτο ωστε να μην αφηνει αμφιβολια για την αληθεια [καθ' οτι προκειται σε σημαντικο βαθμο για αυτοβιογραφια του Ιγνατιου Ραϊλλυ - J. K. Toole], αλλα και του Κοσμου, του μικρου πιο πολυ παρα Μεγαλου, γυρω απο τον Ιγνατιο:


η ερωτικη ριζοσπαστρια που τα σωθικα της ευωδιαζουν εσπρεσσο,

:)

η "Παρηγορια της Φιλοσοφιας", του Βοηθιου,

ο ατυχος αστυφυλαξ Μανκουσο,

ο ερωτιδευς παππους, 'the police are all communiss",

η αναγκη για Γεωμετρια και Θεολογια,

η αφελης στριπτηζεζ με το παπαγαλακι,

η βιομηχανια "Levi Pants", ποιος συνδικαλισμος κατα ποιας ηγεσιας,

αμετρητα μασσιφ χοτ-ντογκ και αμαρτωλες φωτογραφιες,

η καταχθονια λαστιχοκορμη Ασιατις, ιδιοκτητρια κακοφημου μπαρ με ευρηματικα θυμοσοφο μαυρο επιστατη,

και τα παρτυ του Συνδεσμου Σοδομιτων Νεας Ορλεανης...


Δοσμενα με χιουμορ σπαρταριστο και ζεστα ανθρωπινη μαζι -- υστατη μελαγχολια, για ολα αυτα και ολους αυτους μιας σταδιακα ολο και πιο "νεοταξ"(χεχε!) χωρας, που δεν θα ξαναπαν ποτε στην αντιθεση αυτης της τελευταιας, ενα απο τα λιγα 'αντιθετα', που ηταν η Νεα Ορλεανη.

Μαΐου 03, 2006 2:52 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

Ήρθες αργά στη ζωή μου αλλά ευχαριστώ το Θεό που μου έδωσε υπομονή. Άξιζε!
Η γνωριμία μου μαζί σου, ηταν το πιο ωραίο δωρο στη ζωή μου!


Ευχαριστώ για τις πολύ όμορφες στιγμές που μου χάρισες χτες!
Μου λείπεις ήδη!

(συγγνώμη που το μοιράζομαι με τους φίλους σου εδω στα μπλογκ αυτο, αλλα ετσι μου βγήκε)

Ν.

Μαΐου 03, 2006 9:35 μ.μ.  
Blogger Ελένη said...

Χτες ποια ώρα έγιναν αυτά γιατί πήγα με τέσσερις. Η γραμματέας μου το κουτό, στρίμωξε τα ραντεβού όλα μαζί την ίδια μέρα.

Τσου ρε αγάμητο όρνιο.

Αχ κύριε Αμβρόσιε! Είδατε τί τραβάμε εμείς οι ωραίες και κουλτουριάρες;;

Μαΐου 03, 2006 9:40 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

Χίλια συγγνώμη, την γραμματέας σας εννοούσα, ξέχασα να το διευκρινίσω!
Απλά ξέρω οτι διαβάζει το μπλοκ σας και θεώρησα οτι είναι ..ενα είδος λεκτικης καντάδας ..ξέρετε σε δημόσιο χώρο.


Εξάλλου ποιος νορμάλ άνδρας θα σκεφτόταν εσάς τις ..κουλτουριαρες και ομορφες!


(αι ρε ..πεκινουα)

Ν.

Μαΐου 03, 2006 10:09 μ.μ.  
Blogger Ελένη said...

Αυτό είναι πολύ έξυπνο. Αποκλείεται να το έγραψες μόνος σου. Στο υπαγόρευσε κάποιος νοτιοελλαδίτης.

Άσε με τώρα γιατί ποστάρω.

Μαΐου 03, 2006 10:13 μ.μ.  
Blogger ambrosiac said...

Ελενη γλυκεια... αλλο Μεσσιας και αλλο υδραυλικος.


Διοτι ο Μεσσιας καποτε 8α ερθει.


[τσεκαρει ταυτοτητα -- οχι, δεν ειναι εκ Μεδιολανων.

Αν και γουσταρει Via Montenapoleone]

Μαΐου 04, 2006 4:10 π.μ.  
Blogger Krotkaya said...

πωπω! ίδιες είμαστε! Εγώ χαλαρά διάλγα τον Κωνσταντίνο!! χαλαρά! κι ο Ντάρσυ, ναι τι τέλειος!!
πωπω τι μου έκανε ςμεσημεριάτικα!

Μαΐου 05, 2006 4:15 μ.μ.  
Blogger thas said...

Εμείς που παρασυρόμεθα κυρίως από την μουσικήν εκφοράν των λέξεων- με εννοείτε- λάτρεις του συνταιριάσματος ήχων μάλλον παρά νοημάτων, λατρέψαμε τον εσωτερικό ρυθμό της αφηγήσεως, ήτοι τους μικρούς αιφνιδιασμούς, τις συγκοπές, τις επιθέσεις και αποσύρσεις, τον πετροπόλεμο ούτως ειπείν που στήνει ο αφηγητής σας με τον αόρατον αντιφωνητή του, πειθόμενοι ότι η εσωτερίκευση των λογοτεχνικών ηρώων σας έχει συντελεστεί σε τέτοιο βάθος ώστε δεν έχετε πλέον να πράξετε άλλον τι παρά να εκτονώσετε ελευθέρως την εσωτερικήν σας πείρα εις το κατ’ εξοχήν ερωτικό σας πεδίο: τη γλώσσα.

Καλή συνέχεια εύχομαι. Οι άντρες είναι μόνο η αφορμή.

Μαΐου 11, 2006 10:35 μ.μ.  
Blogger thas said...

Προβληματικά comments. Ατίθασα.

Μαΐου 12, 2006 12:06 π.μ.  
Blogger Ελένη said...

Αχ κύριε Θας μου. Οι άντρες είναι μόνον η αφορμή indeed.Μόνον εσείς με καταλαβαίνετε. Εσείς και ο κάπταιν Κουκ.

Μαΐου 12, 2006 4:04 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

Very cool design! Useful information. Go on! teenplanet voyeur Pictures hummer h2 voyeur web World biggest anal gang bang bat mud zithromax small tits and photo models Sex of a dreamgirl Cooking school chianti camping tent rentals prozac and feeling of euphoria Rebound headaches from imitrex porn straight men shagging men Cheap buy provigil Ge hi-lo oven 401k great life west The last yugoslav football team metaphor Undertable blowjob One nite in paris dvd paris hilton uk

Φεβρουαρίου 01, 2007 4:23 π.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

What a great site » » »

Φεβρουαρίου 15, 2007 9:40 π.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home