Mermaid's Tavern

Η θρυλική pub του Λονδίνου αναβιώνει στο ελληνικό διαδίκτυο.

Κυριακή, Απριλίου 02, 2006

"Norma"

" Σε αυτό το δάσος, κατοικεί ο θάνατος, στα' λεγε η Νόρμα!", έσκουζε ο Φλάβιο στον Πολλιόνε στη δεύτερη σκηνή από την πρώτη πράξη της " Νόρμα" όταν όρμησε η Μ. μέσα στο γραφείο...

"Στα 'λεγα εγώ! "

" Φοβερός συγχρονισμός! Αυτό λέει τώρα, this very moment δηλαδή και ο Φλάβιο και αν ο Πολλιόνε δεν σκεφτόταν αποκλειστικώς με το κάτω κεφάλι, δε θα γινόντουσαν τόσο μούτι στο τέλος. Λες να είναι καρμικό που ήρθες αυτή τη στιγμή;", απάντησα εγώ χαχανίζοντας.

" Αυτές τις εξυπνάδες να τις λες στους φίλους σου τους μπλόγκερ! Κοίτα εδώ τί βρήκα! Μούφα η υπόθεση!" με αποστόμωσε η Μ. πετώντας μου έναν κίτρινο φάκελλο πάνω στο γραφείο. " Άνοιξε το φάκελο και δες!"

" Τί μου έλεγες; Ποια απ'ολες τις υποθέσεις είναι μούφα;"

" Η Επιχείρηση Βόλος, Ελένη. Άνοιξε το φάκελλο να δεις! Πέρασα σήμερα το πρωί από του Πάριου και βρήκα το φωτογράφο. Σκέφτηκα πως σε κάποια φωτογραφία εκείνης της βραδιάς θα είχε αρπάξει τους τύπους και θα βγάζαμε κάποια άκρη. Κοίτα τί λοιπόν, τί βρήκα!"

Σας το είχα πει ότι η Μ. δεν άφηνε τίποτε στην τύχη, όμως αυτή τη φορά είχε ξεπεράσει εαυτήν...Αμέσως κατάλαβα τί έδειχναν οι φωτογραφίες που είχε φέρει: τη στιγμή της αιφνιδιαστικής αναχώρησης. Τέσσερις τύποι, όρθιοι αρπάζουν τα παλτά τους. Στις επόμενες φωτογραφίες απομακρύνονται από το τραπέζι.

" Ωραία. Πού είναι η μούφα;"

"Κοίτα την τρίτη φωτογραφία, βρε κουτό! Κοίτα προσεκτικά! Βλέπεις; Βλέπεις το χέρι που κρατάει την κάρτα και είναι έτοιμο, μάλλον να την πετάξει; Ελενάκι θεόκουτο, η κάρτα δεν έπεσε από την τσέπη του τυπά αλλά την έριξε εκείνος! Την έριξε για να τη βρεις εσύ! Και να ήταν μόνον αυτό;"

"Μπάστα! Ωραία, ας δεχτούμε ότι έριξε την κάρτα επίτηδες, πού είναι η μούφα δεν καταλαβαίνω."

" Χα! Τηλεφώνησα στην ξαδέλφη μου τη Λιλή στο Βόλο και μου είπε ότι το κατάστημα των οργάνων του Γιάννη Παπαδόπουλου, έχει κλείσει εδώ και πέντε χρόνια. Πέντε ολόκληρα χρόνια, Ελένη. Και αυτός ο τύπος όχι μόνο κουβαλάει μια κάρτα από ένα μαγαζί που έχει κλείσει εδώ και πέντε χρόνια αλλά στη ρίχνει και στα πόδια σου επίτηδες;"

"Μάλιστα... Ε ναι... είναι κάπως περίεργο", απάντησα σκεφτικά. Άστο, τελειώνω τη δουλειά μου και θα περάσω απο το σπίτι σου αργότερα να το συζητήσουμε".

Ομολογώ ότι αυτή η εξέλιξη δεν μου άρεσε. Αν κάτι είχα χαρεί εκείνο το βράδυ, ήταν η αίσθηση του αυθόρμητου που είχα αποκομίσει. Όλα φάνηκαν ότι έγιναν τόσο απλά, χωρίς ανόητα παιχνίδια και περιστροφές, ήταν τόσο απλό γιαυτό και μου είχε φανεί τόσο όμορφο. Γνωρίσαμε κάποιους τύπους έξω, βρεθήκαμε να μιλάμε και να απολαμβάνουμε ο ένας την παρέα του άλλου. Τί πιο απλό; Τί πιο φυσιολογικό; Γιατί έπρεπε να περιπλακούν τα πράγματα και μάλιστα έτσι; Γιατί δεν πήρε την κάρτα μου ή πάλι γιατί δεν μου έδινε εκείνος τη δική του αλλά την άφησε να πέσει στα πόδια μου;

Αυτές οι σκέψεις, μου έφεραν ένα δυσάρεστο αίσθημα που το είχα ξανανιώσει πρόσφατα αλλά δεν μπορούσα να θυμηθώ πότε και με ποια αφορμή...

Δεν μπορεί, κάποιο λάκκο έχει η φάβα! Κάθισα στον υπολογιστή μου και άνοιξα τη σελίδα του google. Άρχισα να γεμίζω το κουτάκι της αναζήτησης με διάφορες παραμέτρους:

Γιάννης+Παπαδόπουλος+Βόλος. Τίποτα!
Γιάννης+Παπαδόπουλος+Βόλος+Μουσικά+Όργανα. Τίποτα!
Επισκευές+Παλαιά+ Μουσικά+Όργανα+Βόλος+ Γιάννης+Παπαδόπουλος.

Αχά!

Το google μου εδωσε πίσω μία μονο σελίδα! Αυτή!

Έλα μ**ί στον τόπο σου... Τί' ν' τούτο καλέ! Ποιος είναι αυτός που είναι ντυμένος γκουρού και τί όργανο είναι αυτό που παίζει; Για να δούμε τί έχει πιο μέσα... Πήρα το ποντίκι και έκανα κλικ στο σημείο που μου υποδείκνυε. Μόλις πάτησα εδώ μια δεύτερη έκπληξη με περίμενε...

Δεν είμαστε καλά! Χειροτερεύει το πράγμα! Ποιος είναι πάλι αυτός και τί είναι αυτά που βάζουν στο στόμα τους; Το ξέρω πως ίσως είμαι η τελευταία πάνω στον πλανήτη που έχω το δικαίωμα να κάνω κριτική σε αυτά που οι άλλοι βάζουν στο στόμα τους αλλά βρε παιδί μου τί είναι αυτά τα πράγματα και γιατί έχουν ντυθεί έτσι αυτά τα χριστιανά; Και τί είναι αυτή η πνευματική δοκιμασία; Λες να ασχολούνται με τα fractals; Αν ναι, χαλάλι τους το καραγκιοζιλίκι. Ας δούμε λοιπόν, την πνευματική δοκιμασία...

Μάλιστα. Αμ καλά το έλεγε η Ε. ότι τα παιδιά ήταν ταγάρια της Παντείου. Τί ερωτήσεις είναι αυτές; Αν διάκειμαι εχθρικά απέναντι στο ταντρικό σεξ; Είναι δυνατόν εγώ, δηλαδή η Ελένη να διάκειμαι εχθρικά απέναντι σε οποιοδήποτε είδους σεξ; Το άλλο με το στοματικό σεξ; Δηλαδή οι τύποι είναι εναντίον;
" Θεωρείς τη συζυγική πίστη αστική ηθική;" Όχι βέβαια, το συζυγικό σεξ όμως το θεωρώ μια ανωμαλία.
" Γνωρίζεις τους Happy Few;" Λιγότερο απ'όσα θα ήθελα...
"Φοράς φίρμες ;" Ο Τομ Φόρντ και ο Αρμάνι δεν είναι φίρμες, είναι θρησκεία.
" Είσαι χορτοφάγος;" Φαίνομαι για μαλάκας;
" Σε ποια ηλικία πρωτοδιάβασες Ριζοσπάστη;". Νομίζω στα 16 μου όταν γλυκοκοίταζα τον Κωστάκη αλλά και πάλι προσποιούμουν ότι διάβαζα το Ριζοσπάστη, τον έκοψα γιατί δεν είχε στήλη με κοσμικά και γιατί στο μεταξύ ο Κωστάκης δεν ήθελε να κάνουμε σεξ πριν παντρευτούμε, το έλεγε λέει ένα βιβλίο που τους είχαν μοιράσει στην ΚΝΕ με οδηγίες πως να μην το κάνουν.
" Ψήφισες ποτέ σου ΔΑΠ-ΝΔΦΚ;" Γιατί υπήρχε και τίποτε άλλο αξιόλογο τότε;
"Έχεις διαβάσει Μπερντιάγιεφ, Γιανναρά κλπ" Ναι έχω αλλά κάτσε να δω αν κοινοποιούν τα αποτελέσματα του τεστ πουθενά και το διαβάσει όλη η Αθήνα και μου περάσουν τα κουδούνια.
" Έχεις απαίτηση να κάνεις σεξ παραπάνω από μια φορά την εβδομάδα;" Αμάν! Πέσαμε πάλι σε θερμούς εραστές που το κάνουν κάθε Σάββατο, με κλειστά τα φώτα και κάτω από τα σκεπάσματα;;
" Έχεις μελετήσει το έργο της Δόμνας Σαμίου;" Το μελετώ νυχθημερόν.
" Λες " το ροκ" ή "η ροκ" " Να ρωτήσω τον πεθερούλη ποια είναι η σωστή απάντηση.
" Τί νούμερο παπούτσι φοράει ο Μικ Τζάγγερ;" , θα ρωτήσω τον κύριο Μακ Μανία.
Επίσης είμαι εναντίον του ευρωσυντάγματος και του κτηνώδους Διαφωτισμού, αναγνωρίζω το προσωπικό βίωμα ως τη μόνη αλήθεια, η κλασσική μουσική είναι μια μαλακία, τί να μας πει ο Μπετόβεν μπροστά στο Ρωμανό τον Μελωδό;

Νομίζω πως απάντησα σε όλες τις ερωτήσεις οι οποίες ήταν γελοίες μεν αλλά με είχε φάει η περιέργεια δε. Συμπλήρωσα τη φόρμα και την ξανακοίταζα και εκεί που ήμουν έτοιμη να πατήσω το ENTER για να φύγει, σταμάτησα.

Για μια στιγμή! Ας ανακεφαλαιώσω τί έχει συμβεί ως τώρα. Γνώρισα έναν άντρα που μου άρεσε και φάνηκε ότι του άρεσα. Απλό και ωραίο. Πρώτη εγώ, του ζήτησα να τον ξαναδώ. Αντί για απάντηση το βάζει στα πόδια και μου πετάει μια κάρτα η οποία κάρτα με βάζει σε όλη αυτή τη διαδικασία την οποία την κάνω για ποιο λόγο ακριβώς;

Μέχρι να τελειώσω την " ανακεφαλαίωση", είχα εκνευριστεί στ'αληθεια. Λέω ψέμματα. Δεν είχα εκνευριστεί. Είχα στεναχωρηθεί. Τελικά, πίστευα στην μαγική σκέψη. Πίστευα πως αν φιλήσω τον βάτραχο θα μεταμορφωθεί σε πρίγκηπα και επειδή ακριβώς το πίστευα είχα πάρει σβάρνα το δρόμο και τον ντουνιά και φίλαγα ότι βατράχι έβρισκα μπροστά μου. Έσκυβα, το μάζευα από τα λιμναζοντα νερά που κατοικούσε και το πλάκωνα στα φιλιά. Έμπαινα στον κόπο να ψάχνω, να τρέχω, να περνάω πνευματικές δοκιμασίες!! Και για ποιο λόγο; Για να καταφέρω το πιο απλό πράγμα του κόσμου;

Κοίταξα γύρω το γραφείο μου. Ακαταστασία, εφημερίδες και περιοδικά παντού, αποκόμματα, δοκίμια από φυλλάδια, φωτογραφίες και DVD, η δημιουργική ακαταστασία που τόσο αγαπώ στο γραφείο μας. Όλα αυτά γύρω μου δεν έγιναν με καμμία πίστη σε καμμία μαγική σκέψη. Δεν πάτησα κάποιο κουμπί για να τα φτιάξω και φυσικά δεν φίλησα κανένα βάτραχο.

"Live your myth in Volos, χωρίς εμένα, my boy", μονολόγησα καθώς έκλεινα τον υπολογιστή.

Σήκωσα το ακουστικό και τηλεφώνησα στην Ε. " Η επιχείρηση Βόλος ακυρώνεται, θα σου πω από κοντά το γιατί, να κανονίσουμε να πάμε καμμιά βόλτα κάπου αλλού..."
" Κρίμα και ήθελα να πιώ ούζο στο Βόλο, ρε Ελένη".

" Ούζο στο Βόλο; Και αν το πιούμε στη Λάρισα; Έχω μια φίλη εκεί, την Άννα. Κάτσε να της στείλω ένα e-mail..."

7 Comments:

Blogger Annabooklover said...

Ο περιμένων νικά! Η Λάρισα σας περιμένει με ανοιχτές αγκάλες, εν προκειμένω όλα τα τσιπουράδικα έβγαλαν τραπεζάκια έξω από χθες.

Απριλίου 02, 2006 10:40 μ.μ.  
Blogger alombar42 said...

Κοίτα σύφτωση...
Ξημερώματα Κυριακής έγραψα κάτι σχετικό για τη Λάρισα εδώ :)

Απριλίου 02, 2006 11:49 μ.μ.  
Blogger Annabooklover said...

Αγαπητέ Αλομπαρ, ευχαριστούμε που προωθείτε τα συμφέροντα της πόλης μας!

Απριλίου 03, 2006 6:58 π.μ.  
Blogger Οιδίπα said...

Ελένη! Ο Βόλος εξελίσσεται σε εποποιία! Εγεννήθη ημίν Bildungsroman!
(και μην αρχίσουμε τα "ενίσταμαι!" ξέρω τι εστί B-roman)

Απριλίου 03, 2006 8:46 π.μ.  
Blogger Ελένη said...

Αννούλα μου έχεις ακούσει την έκφραση " Πρόσεψε τί εύχεσαι;" Αρκεί να σου πω ότι εγώ είμαι του κατηχητικού μπροστά στις άλλες... Να ανέβει η Ε Λάρισα που τις αρέσουν και τα σκυλομάγαζα είναι και καρακουκλάρα, βλέπω να καίνε οι αγρότες τα τρακτέρ στην κεντρική πλατεία!!!

Εσείς κύριε Άλομπάρ μου είστε βουτηγμένος μέσα στην πονηριά!

Αχ Οιδίπα μου, μη μου μιλάς Γερμανικά παρακαλώ γιατί θέλω να καταλαβαίνω τί μου λένε όταν με βρίζουν!!

Πάντως πρόσεξες ιστοσελίδες HTML. Μόνη μου!!! Χωρίς πεθερουληδες και λοιπούς συγγενείς.

Απριλίου 03, 2006 10:53 π.μ.  
Blogger Οιδίπα said...

Εντυπωσιάσθην ομολογουμένως, άντε να τις κάνομε και φόρμες (τις σελίδες τις html ντε!)να φακελώνομε τον αθώο κοσμάκη (πoυ μεταξύ μας ποιος "αθώος" κοσμάκης μπαίνει στην ταβέρνα...)

Απριλίου 03, 2006 11:42 π.μ.  
Blogger ambrosiac said...

Καλα, ΠΑΛΙ το βιβλιο-φαντασμα του Φαρακου στη φορα?... Πως να μην γαμαμε τις συντροφισσες?

Να γιατι δεν υπηρξα ποτε κομμουνιστης :(

Απριλίου 05, 2006 3:43 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

<< Home